— 27 — 



draagt ; in het Zuid-Oosten ligt aan haar voet een laag 

 voorland, hetwelk Unterland genoemd wordt. Ongeveer 

 1200 met. ten Oosten van het hoofdeiland ligt de lange, 

 smalle Düne (zie de kaart). Aan de westzijde, die het meest 

 aan de stormen is blootgesteld, verheft het Oberland zich 

 tot een hoogte van 56 met., terwijl het aan de oostzijde 

 tot een hoogte van 32 met. geleidelijk afdaalt. Op deze 

 helling vinden de insecten een terrein, dat tegen de razende 

 stormen uit het Westen beschut is; hier zijn de planten, 

 die de hulp der insecten tot hare bevruchting noodig 

 hebben, (b. v. Trifoliura pratense, T. repens, Stachys 

 palusbns), talrijker dan op eenige andere plaats van het 

 eiland ; bij gunstig weder worden de insecten die hare 

 bloemen bezoeken hier steeds aangetroffen. De westzijde 

 van het Oberland bezit daarentegen noch dergelijke sterk 

 uitgesproken insectenbloemen, noch de daarmede over- 

 eenkomstige insecten ; hier overheerschen veeleer de 

 windbloemigen (Grassen en Plantago-soorteu' en de 

 eigenlijke bloemen worden hier alleen vertegenwoordigd 

 door soorten die zich met zelfbestuiving kunnen behelpen, 

 b. V. Heracleum, Daucus, Cochleariay A7'meria en de 

 Composieten. 



Op de steile rotswanden aan de oostzijde, die tegen den 

 wind beschut maar ontoegankelijk zijn, ontplooit de 

 ivilde kool (Brassica oleraceaL.) in Mei en Juni, hare gele 

 bloemen in overvloedige massa, en wordt alsdan door 

 talrijke Koolwitjes {Pieris BiYissicae L.) bezocht. 



Het kleine Unterland is dicht met huizen bezet ; het 

 strand bestaat uit rolsteenen, zoodat van een eigenlijke 

 flora van dit gedeelte van Helgoland geen sprake kan zijn ; 

 hier treft men slechts een zeker aantal alomverspreide 

 onkruidsoorten en puinplanten aan. Het spreekt van zelf 

 dat een rijk insectenleven hier eveneens ontbreekt ; de 

 bloemenbezoekende insecten zijn hier, evenals de insecten 

 aanlokkende bloemen, weinig talrijk. 



De Düne wordt door het hoofdeiland tegen den westen- 

 wind eenigszins beschut ; zij is ongeveer 300 m. lang en 

 100 m. breed ; bij laag tij verheft zij zich ongeveer 6 m. 

 boven de zee, en in 't midden nog enkele meters hooger. 

 Zij wordt niettemin meer dan eens verdronken, zoodat ook 



