Acta Societatis pro Fauna et Flora Fennica, 35, N:o J. 309 



ad fluvium Torniojoki [prope Hietaniemil: Skoldebrand in Geogr. 

 F. T. 1904 p. 94 [idem fere locus atque superior]; [Pajala 

 Kengis: Backm. & H. p. 54, cfr Birg. p. 60 et 102;] in Lapp, 

 kern, silvatica usque ad templum Sodankylii p cp: Wahlenb. 

 p. 66, cfr Trautv. II p. 18 et Wainio Not.; ad infimam partem 

 huius Lapp, (p): Fellm. Lapp.; ad lacum Kemijarvi: Nyberg!; 

 [Kemijarvi] circ. 10 km [»en mil»] infra Vuostimo: Fellm. An- 

 teckn. I p. 259; »ad Salla in Kuolajarvi (nomine »maatehinen»), 

 ad pag. Kemijarvi (»hillukka» nuncupatum) et inter Suorsa et 

 Luusua (nomine : ammikan nira») in Kemijarvi, ut ab incolis 

 mihi indicatum est, at toto territorio mihi haud obvium»: Wainio 

 Not. ; [Kuolajarvi] ad rivos inter Vuorijarvi et Kutsa, fructus 

 primo mense Augusto non maturi: Stjernv.; [Kuolajarvi] Pyha- 

 kuru! cp, in lucis ad viam inter Vuorijarvi et Huikukongas: 

 Edv. af Hallstr., vide etiam infra. — Li. Paatsjoki Maitokoski: 

 Granit & Poppius!; Svanvig ad Salmijarvi [»C'olmejavre»] : Th. 

 Fries p. 185, cfr Th. Fries Resa p. 61, Schiib. p. 291,- ubi 

 baccae aestatibus calidis maturescere dicuntur, Blytt p. 914, 

 Hartm. p. 252, Herb. Mus. Fenn. II p. 137, Norm. Fl. Overs, 

 p. 291-292, Norm. Fl. Spec. p. 471, etc. 



Lapp. ross. ad pagos Ponoj x ) et Kantalahti et abhinc 

 meridiem versus parcius: N. I. Fellm., cfr 1. c. p. XXI not. et 

 Beket. p. 564. 



»ln deeertis praesertim Lapponiae Tornoensis frequens omnium 

 autem vulgatissima in maritimis Tornoensibus» : Fl. Lapp. p. 66, jfr Fl. 

 Suec. N:o 207 p. 74 och C. Meurling, Beskrifning ofver svarta vinbars- 

 buskens nytta, praes. P. Kalm, Abo 1772, p. 4; >in dumetis ad rivulos fq 

 praesertim in Finl. boreali »: Prytz; »in nemorosis et ad ripas fluminum 

 per totam Fenniam, provinciis interioribus arenosis forsan exoeptis ad 

 alpes Lapponiae usque»: Wirz. pi. off. Bagge dessa sistnamnda uppgifter 

 grunda sig antagligen pa Limits Fl. Lapp., hvilket arbete emellertid icke 

 torde vara fullt exakt i angifvandet af artens frekvens; i hvarje fall 

 ofverensstammer deuna icke med nu radande frekvensforhallanden, i det 

 svarta vinbarsbusken visserligen pa, nagra fa lokaler ar ymnig, men inga- 

 lunda allmau. Af de manga uppgifter, som i det foregaende blifvit an- 

 forda fran de nordliga delarne af landet, ar det endast Jul. och Clarke, 

 hvilka angifva en storre frekvens eller ymnighet, och det synes mig san- 



J ) Vide infra. 



