S. 0. Lindberg, Pellolepis, Siiuteria et Clevea. 



II. Sauteria 



Nees. Natiirg. eur. Leberm., 4, p. 139, n. 5 (1838). Lindb. 



apucl Soc. F. Fl. feiin. die G Maji 1876; in Bot. Not. 1877, 



p. 74, n. 2. Leitg. Unters. Leberm., 6, pp. 68—77, 



n. 1, tab. 2, figg. 1-4, 7, 9-17 et 22 (1881). 



Frons dioica '"'), apice pereniians, parva et augusta, sim- 

 plex vel rarius bifurca, apice emarginata, canaliculata, mar- 

 giiiibus antice (sursum) cuiTatis et sat'crassis, postice (subtus) 

 dense loiigeque squamosa, antice (supra) distinctissime areo- 

 lata, areolis magnis et pulvinari-elevatis, cellulis epidermidis 

 sat incrassatis, stomatibus minus numerosis. Ge])lialoi)odium 

 in tenui emarginatura frondis oriens, sat fragilis, postice 

 profunde unicanaliculatum, in canaliculo cellulas cylindricas 

 intus clavulato-incrassatas copiosas includens. Carpocepha- 

 lum a receptaculo communi sat distincto supra parum con- 

 vexum; receptacula propria (radii) 4, rarius 2—5, crasse 

 obovata, teretia, supra crassiora, apice rima verticali bila- 

 biata, angulo ad 55" usque deorsum spectantia. TheccB la- 

 cinia3 sat regulares. Spori fusco-brunnei, a papillis densis, 

 magnis et humilius quam semiglobosis obtecti. — Planta 

 mascula minor et crassior; cavitatum antheridialium rostra 

 in parte mediana frondis copiosa, inter se longe remota et 

 in seriebus indistinctis posita, sine vestigiis bractearum. 



*) In stirpe boreali dioicam inflorescentiara ad hoc tempus solam vidimus, 

 ill. amicus Leitgeb tamen, cujus auctoritas in his rebus raaximi momenti no- 

 bis est, in meridionali sua planta earn semper autoicam I.e. declarat An de 

 diversis speciebus agatur? Nodus solum ex examinatione speciminum copiosio- 

 rum et in spiritu concentrato asservatorum solvi potest. Qua causa has ab ho- 

 paticologis vehementissime amicissimeque nobis exoptamusi 



