I. Peltolepis 



Lindb. apiid Soc. F. Fl. fenn. die 6 Maji 1876; in Bot. Not. 



1877, p. 73, n. 1. Leitg. Unters. Leberm., 0, pp. 68—77, 



n. 2, tab. 2, figg. 5 et 6 (1881). 



Frons paroica (vel raro lieteroica, h. e. et paroica et 

 autoica, inflorescentiis femineis hie illic in fronde noii evo- 

 liitis), perennis, magna et lata, composita ab articulis (ramis) 

 late obcordatis, apice emarginatis, planis, marginibus teniii- 

 bus, postice (siibtus) remote breviterque squamosis, aiitice 

 (supra) valde indistincte areolatis, areolis planis, celliilis epi- 

 dermidis vix incrassatis, stomatibus valde numerosis. Oeplia- 

 Jopodiiim in tenui emarginatura frondis oriens, paulliim fra- 

 gile, postice profunde bicanaliculatum, in canaliculis cellulas 

 cylindricas intus clavulato-incrassatas copiosas includens. 

 Carpocephalmn a receptaculo communi distinctissimo supra 

 convexum ; receptacula propria (radii) 6, rarius 3 — 8, obo- 

 vata, teretia, supra crassiora, apice rima verticali bilabiata, 

 angulo ad 40^^ usque deorsum spectantia. Theccs lacinise 

 valde irregulares. Spori '^ brunnei, a papillis densis, mag- 

 nis et humilius quam semiglobosis obtecti. Androeciiim 

 pone cephalopodium immediate positum, maximam partem 

 in fronde immersum, disciforme, rotundum, dense et humi- 

 liter verrucosum, in ambitu a squamis (bracteis) plus mi- 

 nusve purpureis circumcinctum. 



*) (jTToQog semen, sed drtoQcx satio. 



