



Pilosellarum tbriiire insigniores per teiTitoriuin 



tloraj fennicai distribiito) *). 



Pilosella communis Aiictt. Hierachim pilosella L., Fr. 



A. Semper l-cephalse, foliis viriclibus, snbtns niveis, stolonibus macro- 

 (homo-)pliyllis, brevibiis: Eupilosella **). 



Pilosella macrolepis var. ■pilosissima (Fr.); Uierac. 

 Peletericuium Aiictt., hand Merat. ***); H. pilosella var. ijilosissl- 

 7num Wallr. (1822) teste Nseg.; Fr, Symb. et Epicr. 



In Fennia adhiic baud est observata, at forsitan in Alandia 

 detegenda. 



*) Nomina trivialia litteris diversis sunt impressa ad significandam "virtu- 

 tem specificam" (sensu Cel. W. 0. Focke, ^yn. Ruborunl Gernianiae). 



**) Sectiones sequentes greges vere riatuiales, Enpilosellas si excipias, non 

 sistimt, forraas tanturu serierum mediarum vel transitionis (sensu 111. Na3gelii) 

 Eujnlosdlas cum Aiiricidinis connect antes includunt. — Ab ex\vQ.x\Q\^ P. Hoppeana 

 Eupilosellis est adsci-ibenda. 



***) Hier. Peleteriamim Merat. a H. Peleteriano Auctt. plane est diversum. 

 Species vera meratiana, secund. specimen originale quod in museo Parisiensi a. 

 1878 examinavi, planta est ad H. pilosella vuhjare Auctt. (coU.j accedens, 

 stolonibus numerosis (6), longis (circ. 100 mm.), hetero-(micro-)pbyllis, foliis 

 2wasinis, supra setis sparsis hispidis, subtus subtomentosis \\n^\-canescentihns, 

 involucro sat raagno (== 10.5 mm. alto, h. e. mediocri comparatu cum involu- 

 cn's confinium), obscuro, tomentoso denseque villoso, squarais angustis adpressis 

 baud marginatis cet. dignota. Magnitudo capitulorum ab auctore perperara in- 

 dicatur (in Merat, Nouvelle Flore des environs de Paris, l:ere edit. 1812, p. 

 305: "fleurs trois ou quatre fois plus grandes que dans I'espece precedente" [= 

 P. communis] et in 4 ed. 1836, p. 314: "fleurs deux fois plus grandes"). — 

 Quum nomen meratianum igitur est rejiciendum denominationem novam ad in- 

 dicandam, speciem nostram proposui; nomen antiquius (pilosissimmn) non est 

 adhibendum quum jam varietatem distinctam respicit nee non Archieraciorum 

 8})eciei est datum. 



