I. Sandea 



Liiidb. Mss. 1876. 



Frons dioica, subplana, sat longa sed angusta, linearis, 

 inferne alternatim pinnata, supenie deiisius densiiisque ad 

 quadripinnate dissoluta in pinnis (ramis) alternis et sensim 

 sensimqiic brevioribus et angustioribns, ultimis minimis, cir- 

 cinato-incurvis et apice propagnliferis , longitudine tota a 

 fasce nigro-brunneo, lato et bene definito in medio percnrsa, 

 ad latera fascis bulloso-vesiculosa, laminis papyraceo-tenni- 

 bus, dense et robuste crenato-dentatis; antice indistincte 

 areolata, areolis in centro foramen magnum et ovale geren- 

 tibus; squamae posticae solum ad bifurcationes et ad api- 

 cem ramulorum ultimorum, praesertim tamen ad cephalopo- 

 dium praesentes, alternae et maxime variae; in linea me- 

 diana fascis lignosus, nigro-brunneus, robustus et bene de- 

 finitus sub antris respiratoriis adest. Ceplialopodkmi api- 

 cale ad sinus bifurcationum primariarum et secundariarum, 

 e fovea nuda et a substantia frondis annulatim circumval- 

 lata oriens. Carpoceplialum conicum, obtusum, coUiculo- 

 sum, inferne annulatim accretum et obtuse quinquangulare 

 a lobis semiglobosis et obtusissimis, squamae ad insertio- 

 nem nullae. FistiUidia quinque. Cetera desunt. — Fro- 

 IJagida solitaria vel fasciculata, fugacia, parva, horizontalia, 

 plana, spathulata. 



