J p. Norrlin, Anteckningar olver Firilands Pilosella?, I. 113 



compositus vel subimplex, 3— 10-cephalus, ramis 3 — 5 gracilibus 

 seepe subelongatis, pedicellis 4 — 7 mm. longis siibtomentosis 1. to- 

 mentosis, glaiidulis atris, densis — confertis setulisque sparsis 

 obtectis. Involucra minora cylindrica basi rotundata, + obscura 

 vulgo nuda glandulis et pilis brevibus apice fuscescentibus 1. ca- 

 nescentibns +_ vestita; iuv. yirginea tiirgescentia apicem versus 

 sensim incrassata. Squamm sat angiista?, basales sublineares, infe- 

 riores subulatse albomarginatse, super lores sublineares in apicem 

 sat brevem, subangustum obtusiusculum, ssepe lacviter livid o-pur- 

 pureum 1. roseum attenuatse, obscure marginatse. CalathicUa me- 

 diocria — majuscula, obscure lutea subsulpliurea, stylo sordide 

 lutescenti-fuscidulo siccitate fuscescente vel nigricante; liguke mar- 

 ginales subtus stria brevissima maculatae vel in apice dentium 

 modo rufo-punctat£e. 



Foliis angustis breviter pilosis, squamis involucri obscuris et 

 angustioribus nee non styli colore a P. fennica, foliorum forma 

 et colore, indumento squamisque involucri ab antecedente facile 

 dignota. 



Variat: foliis cauleque inferne fere omnino depilatis vel fo- 

 liis subtus piliferis ; caule et involucro aut pilis perbrevibus (0.5 — 1 

 mm.) rarescentibus.aut longioribus (2 — 2.5 mm.); squamis subacu- 

 tis 1. abbreviatis obtusis, colore atro.vel fumido, pilis atris (lon- 

 gis) vel canescentibus. 



In Tavastia meridionali et media pluribi at rarius abundan- 

 ter; quoque in Nylandia (paullulum recedens). Habitat in pratis 

 liumidis vel turfosis. 



Tillhor en af vara liittare igenkanbara former, staende till 

 kannetecknen mellan P. fennica och P. Scelani. Fran den forra 

 skiljes den latt genom de smala bladen af utdraget aflang eller 

 lancettlik form, den spildare, belt korthariga stangeln, spiidare 

 bolkar, som vanligen aro sparsamt bekladda, smalare holkfjall och 

 dunkla, orent fargade stift. Svarare blir den i vissa fall, d. v. s. som 

 utblommad eller da blomstren icke aro utbildade, att skilja fran 

 P. Scelani, som dock bar mjukare, mer hariga i griisgront dra- 

 gande blad, smalare knoppar samt mer utdragna fjnll. Emeller- 

 tid star den narmare P. fennica med bansyn till de vasendtligare 

 kannetecknen; de sarskiljande karaktererna dem emellan aro dess- 

 utom nagot foranderliga. Af denna anledning bar narvarande 



