140 Friedrich Hendel. 



1. Icterojytera limhix^ennis Van der Wulp. 

 Tijdsehr. v. Ent., A^ol. 41, p. 213, Taf. Ifl und 11 (1898). 



1 9 aus West-Java. 



„Roodgeel, ook de sprieten, mond deelen, pooten en kolfjes; thorax 

 en sehildje eenigszins glanzig; thorax van voren met een paar zwarte 

 vlekjes, op den rug met zeer körte, bleekgele beharing; achterlijf onge- 

 vlekt: eierbuis roestkleurig, zoo lang als de beide laatste lijfsringen te 

 zamen, langwerpig driehvekig; het eerste lid breed en plat, in 't 

 midden iets ingedrukt; het tweede lid smal, met eene langsgroef; 

 het derde eene kleine, donkere spits. Vlengels geel; aan den voorand 

 een bruine zoom, van de uitmonding der hulpader tot een weinig voorbij 

 het eind der tweede langsader; aan den achterrand een dergelijke, bree- 

 dere zoom, die de achter dwarsader insluit, doch de wartelcellen niet be- 

 dekt; tweede en derde langsaderen flamo gebogen naar den voorrand 

 loopende; middeldwarsader duidelijk voorbij het midden der discoidaal- 

 cel; achterdwarsader recht. — Lengte 6'5 mm." 



2. Ictero2)teva niaculata Van der Wulp. 

 Tijdsehr. v. Ent., Vol. 41, p. 213, Taf. 10, Fig. 12 (1898). 



1 cf von Hili Madjedja, Nias. 



„Gelijkt in grootte, gedaante en kleur geheel op de voorgaande. 

 De beide zwarte vletkjes voor op den thorax zijn als een paar langs- 

 strepen tot aan den dwarsnaad voortgezet en hangen daar samen met 

 een zwarten dwarsband in de borstzijden, die eerst een weinig naar voren 

 buigt en dan, rechtstandig en zieh versmallende, tot tusschen de voor- 

 en middenheupen is doorgetrokken; een zoom längs den achterrand van 

 den thorax, en het grootste gedeelte van den achterrug zijn mede zwart. 

 De ringen van het achterlijf hebben een zwarten voorzoom, die den zij- 

 naad niet bereikt en op de laatste ringen in 't midden breed is afgebroken, 

 zoodat slechts een paar zijvlekken overblijven. AI deze zwarte teekening 

 op thorax en achterlijf s is zeer glanzig. Vlengels geel, vooral intensief op 

 de voorste helft; de bruine randzoomen outbreken, doch in t'midden, op 

 de vierde langsader, tusschen de beide dwarsaderen, is een bruin, niet 

 scherp begrensd vlekje; het aderbeloop verschilt niet van dat van /. lim- 

 bipennis. 



34. Genus Loxoceromyia n. g. 



Loxocei'oniyki lonf/leornis n. sp. 



Hendel, Gen. Plat., Fig. 146—148. 



1 cf aus West-Afrika, Aschanti, Obuasi (leg. Dr. (4 r a h n m am 

 21./VI.), im Britischen Museum in London. 



