46 Acta Societatis pro Fauna ct Flora fennica. t. 



; o35— 0,025 mm., rhombeo- vel rectangulari-ovales, incrassatrc, 

 spatiis trigonis distinctissimis, lsevissinue; esedem marginales lim- 

 bum optimum, ab una serie et strato formatum, facientes, utma- 

 jores (0,065 — 0,05 mm. lougrc), oblique positse et curvatulse, quasi 

 incubse, elongate oblongse, fistulam textoriam vel Pleurosigmata 

 quoad formam aemulantes, multo magis et conformiter incrassatse 

 leniterque inflata3. Perichcetia? Calyptra? Androecia copiosissima, 

 postice ubique, pra?sertim in alis suis, pilos numerosos, spinsefor- 

 mes et acutos, plus minusve longos, divaricatos ostendentia; 

 antheridia 3 — 7. 



Tali modo in Fl. bid. occ. 1. c. describitur : »Frondes linear es, 

 angustissimce, sub capillar es, pollicares et ultra, dichotome divaricate, 

 reptantes vel decumbentes, apice acutiusculce, margine (ope lentis) 

 cartilagineo ciliatce; pallide virides, nervo medio crasso. Frucliftca- 

 tiones numerosa? e latere inferiore frondis. Perianlhia globosa, mi- 

 nuta, ciliata."' Ex hac descriptione clarissime apparet eandem speciem 

 pra3 se ill. Swartz habuisse, quarn oculatissimus amicus Austin Metz- 

 geriam marginatam nuperrime nominavit. Specirnina et illius et hujus 

 stirpis authentica inter se comparare postremo tempore nobis contigit. 

 Collectioni Swartzii, non a se ipso, sed a clar. J. E. Wikstrom in or- 

 dinem reductse, species quidem nunc deest, sed caespitulum ejus, „/*m- 

 germ. linearis prodr." a manu ipsius auctoris inscriptum, in herbario 

 Scbraderi inspeximus. In eodem Swartzii e contrario aliam speciem, 

 M. hamatam, sine ulla denominatione invenimus, unde in errorem in- 

 ducti sumus earn ut Jung, linearem considerare, error quidem gravis, sed 

 facillimus, prsesertim quum nullum aditum ad Floram Indue occidentalism 

 sed tantum ad diagnosin brevissimam maximeque inanem, e frodromo 

 ejus transscriptam, tunc vero temporis habuissemus. 



