CI. fimbriata. 297 



passim provenit. Specimina vidimus e Fennia (ad Piilila in Kor- 

 pilahti et ad Evo in Lammi ipse legi, ad Helsingforsiam), Belgio 

 (Goem.), Prussia (Floerk., Lasch), Badena (Zw.), Bavaria (Arn.), 

 Lotharingia (D:r Kieffer), Gallia (Nyl.), Helvetia (ad Gossau, Cap- 

 pel, Biffersweil in Tiguro leg. Hegetschweiler), Tirolia (ad Pane- 

 veggio: Arn.). In Asia: Prope Leuseh ad flumen Konda in Sibe- 

 ria occidentali anno 1880 legi. Africa: In Monte Tabulari (Jeli- 

 nek: herb. Stizenb.). America sept entr.: Ad New Bedford (Willey). 

 America mericl.: Ad Bio de Janeiro 1832 (nomine „C1. conio- 

 craeae": mus. Hort. Petrop.) Australia: Nova Zelandia (Knight: 

 herb. Arn.). ~ De modif. fibida Ach. vide infra, p. 300. 



Obs. 1. Ob podetia saepe majore parte subcorticata haec 

 forma facile cum d^. coniocraea commisci potest, at praesertim 

 apotheciis obscurioribus et pycnoconidiis curvatis et cavitate scypho- 

 ram sorediosa (nee subcontinue corticata) ab ea distinguitur. In 

 Zw. Lich. Exs. n. 265 (prope Nymphenburger Schlossgarten ad 

 Monachium leg. Arnold) distributa sunt specimina statum inter 

 y^. nemoxynam et dK coniocraeam intermedium exhibentia apothe- 

 ciis fusco-nigris, statura et magnitudine podetiorum cum j'^. ne- 

 moxyna congruentia, at cavitate scyphorum areolato-corticata et 

 vulgo esorediosa atque pycnoconidiis leviter curvatis aut subrec- 

 tis (in conceptaculis nonnuUis curvata), apices versus parum aut 

 levissime attenuatis d^. coniocraeae similia. 



Obs. 2. Baeomyces radiatus ^. B. nemoxynus koh., Meth. 

 Lich. (1803) p. 342, secundum cit. respondet ad Dill. Hist. Muse, 

 tab. XV fig. 16 G (quae in Gromb. Lich. Dill. p. 559 ad f. radi- 

 atam refertur, sed distincte /I nemoxynam nostram exhibet). In 

 herb. Ach. hoc nomine adsunt: 1) status f. nemoxynae (clado- 

 carpa Floerk. Deutsch. Lich. n. 53, qualia locis humidis umbro- 

 sisque legi), parietibus podetiorum tenuibus, podetiis irregulariter 

 ramosis, basin versus squamulosis squamulisque tenuibus, scyphis 

 parvis terminahbus, apotheciis mediocribus: 2) /^ radiata nostra 

 in y2, subulatam transiens (his ambabus, e Germania a Floerke 

 missis, inscriptum est: „cladocarpia Fik. 18"); 3) y'^. radiata in 

 j'2. subulatam transiens. scyphis obliquis, parvis, irregulariter ra- 

 diatis, apicibus radiorum subulatis aut fertilibus (ex Suecia, Gallia, 

 Helvetia). Gonf. Nyl., Syn. Lich. (1858-60) p. 196, Lich. Scand. 



