488 Acta Societatis pro Fauna et Flora Fennica IV. 



etiam Coem., Clad. Ach. p. 42). Asia: ad Chalispagor in rcgione 

 Tundrae Sibiriae septentr.-occidentalis („GL cenotea v. fur eel- 

 la ta Fr.," ut ait Miill. Arg., Lich. Fiiisch. p. 3, sed forsan ad CI. 

 cenotea m /?. exaltatam nostram spectat), in trajectu Musart 

 9000' s. m. in regione lacus Issyk-Kul in Turkestania leg. A. Re- 

 gel (mus. Hort. Petrop.). America se'ptentrionalis: in Massachu- 

 setts, cet. teste Tuck., Syn. North Am. p. 246 (conf. CI. furcel- 

 latam Hoffm., p. 489). 



Statioiies. Ad terram sabulosam huniosamque et ad mu- 

 seos in pinetis et ericetis atque locis apricis siccis (teste Floerk., 

 Clad. Comm. p. 140, cet.). 



(joaidia in thallo primario zonam subcontinuam, strato 

 corticali obductam, formantia, globosa aut angulosa aut ellipsoi- 

 deo-subglobosa, diametro circiter 0,oi6 — 0,oio millim., protoplas- 

 mate viridi, haud aut parce granulosa, nucleo instructa, vacuolis 

 lateralibus plus minusve evolutis, membrana circiter 0,ooi — 0,ooi5 

 millim. crassa; in podetiis in sorediis inclusa aut basin versus 

 podetiorum zonam subcontinuam maculasve sparsas, strati corti- 

 caH tectas, formantia, diametro circiter 0,oi2 — 0,oio millim., pro- 

 oplasmate virescente vel flavo-viridi, ceteris notis sicut in thallo 

 primario. 



Obs. 1. Facie externa haec species vulgo CI. fnnbriatae f. 

 subcornutae Nyl. simillima est et facillime cum ea commiscitur, 

 etsi sine dubio in stirpem CI. cenoteae pertinet. Praecipue spe- 

 cimina sterilia, podetiis simplicibus instructa squamisque destituta, 

 ubi axillarum perforatio et laciniarum crenarumque tenuis angu- 

 stiorque structura vidi non potest, difficiliime a f. subcornuta CL 

 fimbriatae distinguitur. In CI. cenoteam autem speciminibus scy- 

 phiferis fere transire videtur. 



Obs. 2. Formae sequentes hujus ' specici insigniores, etsi 

 parum constantes sunt: 



F. virgata Coem., Clad. Bclg. (186G) n. 115 (in mus. Paris.), 

 podetiis anguste scyphiferis, scyphisque radiatis proliferisve, api- 

 cibus subulatis aut pro parte scyphiferis (conf. p. 493). In Belgio 

 lecta est. In Zw. Lich. Exs. n. 876 (nomine „C1. subcornutae 

 Nyl.") scyphis adhuc distinctius meliusque evolutis data est (ad 

 Gerlos prope Fulda in Germania a Dannenberg lecta). 



