Acta Societatis pro Fauna et Flora Fennica, XIII, n:o 7. 125 



anfractibus aniiulatis dorso cristatis» (lAn. 1. c), solid ula, 

 cornea, teniiissime striata et obsolete costulata, margine 

 obtiiso hiovis. Lat. 3—4 mm. 



Destrihutio eadem ac imbricatus, sed multo sscpius occu- 

 rit, tamen etiam ut ille sparsim. 



7. Hippeutis Agass. T. yarva {led. 3—6 mm.), knUcularis, 

 anfractus 3 — 4, depressisshni, ultimus forte ampliatus, 

 apertura depressa, horizontalis., siibcordata, marginibns 

 pariete intrante disjunctis. 



PI. fontanus Lightf. (Phil. Trans., 1786, Helix). T. umbilico an- 

 gusto, centralis circulari, profundo, anfractus parum pr;u- 

 bente; apertura perobliqua (margine exteriore fortissime 

 rotund ate producto, columellari medio recto, horizontali), 

 anguste extenseque cordata, pariete valde intrante excisa, 

 extus angulata; anfr. 4— 4V2, priores lente accrescentes, 

 ultimus extus utrinque subsequaliter compressus, fere me- 

 dio angulatus. L. 4 — 6 mm. 



Hah. Sitecia meridionalis et media saltem in pro v. West- 

 manland. — Now. ad Skien, Arendal, Moss. — IJania tota 

 passim. — Fennia ad Emkarby in Aland (Mus. Helsingf.). 



Var. euphceus Bourg. (Malakol. Alger., 1864'): t. spira et uml)!- 

 lico angustioribus, anfr. ultimo supra depresso-convexo, ad 

 basin angulato, infra fere piano. — Suecia ad Ronneby. 

 — Dania in Sjiielland ad Holsteinborg. 



Ohs. Nullo modo dubito, quin Helix complanata Lin. (Syst. Nat. 

 X et Fauna Suecia ed. 2) hue referenda sit (»t. parva admodum, sub- 

 cinerea, subdiaphana, tenuis, supra convexa, subtus plana omnino, 

 margo qui anfractus cingit, respicit latus planius s. inferius, apertura 

 semicordata, ovato-acuminata»), sed melius ad varietatem euphceum quam 

 ad typum, adeoque nomen Lightforti adoptavi, Auctores sunt plures, 

 qui in hac specie magnum firmum PL umbilicatum Miill. (Hx. planorbem 

 Lin.) viderunt. CI. Hanley (in Ipsa Linnsei Conchylia) nomen Linnsei 

 vexavit, quod in collectione Linnaei species plures sub hoc nomiue 

 congregate sunt. Qvid inde? Sic in omni collectione, et mirabile sane 

 esset si non in ilia, post discremina quae habuit. Experientiam ean- 

 dem amiciss. Locard. pluries in collectione Draparnaudi in Wien asser- 

 vata, de qua nuperrime (in Ipsa Draparnaudi Conchjdia, Paris 1895) 

 magna eruditione tractavit, fecit. Ergo, de speciebus dubiis non prse- 

 cipue e collectionibus auctorum relic tis, ne quidem e speciminibus au- 

 thenticis e variis temporibus, sed e descriptionibu s eorum et e 



