( 42-2 ) 



Vergeefs steek ik niijne arinen uit naar heur, 



Ze ziet het nict! 

 Vergeefis richt zich raijn roodgeweende blik tôt heur, 



Ze ziet het niet! 

 Mij vlucht de slaap, mij klampt de koorts verschroeiend... 

 Gallirhoë... waarom verstoot ge mijn gesmeek? 

 Callirboë, verhoor mijn klacht! — Gallirhoë! 



Callirhoë. 



Staak, staak, veroieetle priester, 

 Uw dwaze taal, 

 Verveel me niet met ijdie klachlen, 

 Gevoelloos blijf ik voor uw gekkc gril. Ik wil aan u nict zijn. 



Nooit zult ge mijne ziel onlroeren... 

 'k Droom aan een onverwinbren Irotschen held, 

 Met stalen arm, het hoofd omkransd met de eikenkroon. 

 Ja,sterk genoeg om mijnen hoogmoedondcrzijnenwilte plooien 

 Ja, schoon genoeg om mijnen blik met licht te vulleni 

 Dien held alleen behoort mijn hand, 

 Mijn hert en trouw en licfde ! 

 Dien held alleen ! 



CoreRus. 



Roem is min dan liefde waard 



Reiner geuren rozen doch dan cikenblaren... 



Ik min u... ik min u... kom... o kom ! 



Callirhoë. 



'k Luister niet. 

 Mijne blikken dalen tôt u, ncen, niet af. 



CoresuN. 



'k Zal 't besterven ! 



