( 425 ) 



Rei. 



Een heilge schrik bcvangt ons, slolt ons bloed tôt ijs, 

 In de gcvreesde sliUc, die hier plaant ... 

 Ziet, de oude boom, met donker bladgewemel 

 Bewcegl zich, beeft bij 't naadrcn Gods ... 

 Hij gaat sprcken ... Ach ! Hij sprcekt, 



He( orakol. 



Op Bacchus outer 

 Wordt priestcrsmaad gewrokcn, 

 Door zijne liand wordt zij gestraft ... 

 Indien gecn andcr wil haar doodstraf ondergaan ... 



Voldaan wordt dra dcr Goden wil. 

 Hun gramschap worde dra gestilt, 

 Dat gauw liet offer sterve. 

 En dat baar bloed vcrlost, als bocte voor haar misdaad, 

 Van rampcn, ach, het schuldloos volk. 



TooNEEL II. — De boetedoening. 



Kei. — Calydonisiche vrouwen. 



Aan de voetcn van uw outcrs 

 Diepverborgen kicm van Zeus. 

 Diepgeduchte, o Nyseus... 

 Wij, we knielen neder smeekend 

 Stil meelijdcnd ons ellende ... 

 Door ons zwakke hand gesteund, 



BIcek en zuchlend, 

 Als een lelie plooiend op haar stengel, 

 Nadert Ireurig 't tenger offer. 

 God ons trancn smeeken trcurig, 

 VVees haar huipzaam in de dood. 



