E 



( 427 ) 



Calydoniers-.nannenrel. 



Dochter des Konings... moed! 

 Gaat ge in duistcrnis verdwijnen, 

 Maged roemvol, kloek en goed, 

 Schooner glanst gij in ons oogen... 



Door uw bloed (i) 

 Stijgt het vaderland tcn hoogen. 

 Door onz kindren wordt uw glorie blij begroet. 



Voordrager. 



Het ouler met gebloemte rijk versierd, 

 Verhelderd door een hemeisch licht, 

 Straait glansend in elks aangezicbl. 

 De priester, Coresus, is daar, 

 Waarvan gij 't liefdevuur verstiet... 

 wec! Hij zal u treflfen in de borst... 

 Hij heft den arm... het is gedaan! 



Hoe beeft hij? 

 Hij aarzelt... ziet, zijn arm zakt néer, 

 Hij heft hem weer, het staal valt neer... 

 Een angstkreekt galmt met schrik 

 Uit zijn bedrukt gemoed. 



Coresus. 



De kracht begceft nie... nood 

 Verblind me... Cullirhoë, ik... den dood 

 U geven... Nooit! het ware snood! 



De poging waar te groot! 

 De liefde is veel te sterk... rijs op ! 

 En willen de verbolgen Goden 



Een boelend ofiFer... 

 Welaan, hier hen ik, ik alleen, 

 Want zonder u kan ik niet leven... 

 Ik wil raij dan ten beste geven; 

 En in het graf met vroeging en met schand 

 Draa" ik uw aana;ebeednc beeltnis mede. 



(i) Die drie verzen zijn in geen muziek gezet. 



