( 420 ) 



Cher amant, pour toujours je suis à toi! 



Amour vainqueur, sur tes ailes d'azur 



Emporte nos deux âmes 



Dans l'éternité ! 



(Elle tombe mourante.) 



Le Chœur. 



O douleur!... 



(Un coup de foudre retentit; — le ciel 

 s'illumine : c'est la fin du flé;iu.) 



... O joie !,.. 



Tout renaît à la vie... Tout rayonne et s'éclaire... 



L'Amour triomphe — et les dieux sont vengés ! 



CALLIKnOEI (1). 



Korte inhoud. — « Een priester van Bacchus, Coresus genaamd, 

 verliefde op de jongc Koningsdochter, Callirhoë, die hem wederstond 

 en al zijne gesehenken weigerde. — Coresus vergramd door hare 

 verachting, wendde zich tôt den God, welken hij diende, en die God, 

 cm zijnen priester te wreken, strafle het land met eene schrikkelijke 

 plaag, die de inwoners in woede bracht en ze deed sterven. — De 

 rampzalige bevolking niet wetende hoe zich van dicn geesel te ver- 

 lossen, raadpleegde een vermaard orakel harer streek (het orakel 

 van Dodona). De godspraak werd gegeven door duiven uit het loover 

 van een ouden eik, en het orakel eischle dat Callirhoë gesîachtofîerd 

 werd voor den outer, door Coresus, indien zij niet iemand vond, die 

 voor haar sterven wilde. — Niemand bood zich aan, zelf niet een 

 harer naaste bloedverwanten, om hare plaats in te nemen. Zij werd 

 naar de strafplaats geleid, toen de liefde van Coresus wecr ont- 

 vlamde, en in plaats van de jonge maagd te slachtofferen, doodde 

 hij zijn eigen. — Bij dit sehouwspel werd Callirhoë getroflfen : 

 schaamte en wroeging overwonnen haar, en ze ging sterven aan de 

 boorden eener bron, die sinds dan haren naam draagt. » 



(Pacsamas : Callirhoë.) 

 (0 Traduction par M. Emmaniîel Hiel. 



