72 



semissem transgreclitur in longitudinem ; in latilu- 

 dineni vero ad pecloris regionem 4 lautnm pollices 

 patet. Rictus j aulis|-er ab obtuso caj.itis margine 

 anteriore remolus ad inferiorem eius partem biat. 

 Siunmopere rarus occurrit in veronensifjus litbotbe- 

 cis. In altera fj specie , multo magis mutibnta , vix- 

 dum ista signa patent ; etiamsi eam ad idem squa- 

 lorum genus pertinere, fabiformcs atque longissi» 

 mae pinnae pectorales testantur. 



III. DISTRIBUTIO CHIMAERARUM FAMILIAE. 



Animalia haecce nocturna plerumque carnivora 

 sunt, ac abis piscibus , crustaceis , molbiscis ac 

 vermibus vescuntur ; in maris fundo degentes cbi- 

 maerae noctu potissimum ad superficiem perveniunt. 

 Chimaerarum famiba, parum copiosa, duobus 

 adbucdum generibus gaudet, qui unam akeramve 

 speciem exbibent atqne atlanticum [)Otissimum ocea- 

 iiuni ipsis verticibusfinitimum babitant , ita ut ake- 

 rum genus, (ipsa sc. Chimaera)^ oceano albintico 

 septentrionali, akerum , {Callorhynchus)^ meri- 

 dionali proprium sit, 



CEN. l5. CHIMAERA CuV. 



Chimaera ima sohunmodo specie gaudet , Cb. 

 arctica L. , quae atlanticum oceanum septentriona- 

 lem habitat, atque non raro in britannico mari oc- 

 currit , j^raesertim autem ad gaJbcas oras atque in 

 mari mediterraueo, quo ad Nieaeam urbem fre- 

 quentissime observatur. 



f} Gazzola 1. c. Tab. LXVIb 



