( itfs ) 



sijnder quaelheyl. Dil wyf en liel niel le seggen die waer- 

 hede om sijn wreelheil, noch om die quaetheil van den 

 coninc. (Hoofdslnk XXVI.) 



Kinderlijke Liefde. 



Valerius seyl dal een rechler verwijsl hadde een wijf le 

 sierven om suicker raisdael die si misdaen hadde, ende 

 beval den steenvvachter sijn vonnisse le volcoraen ende te 

 exequeren. Dese steenvvachter hadde alsoe grolen onl- 

 ferraenisse op dil wijf, dal hi differeerde ende wlslelde 

 die execucien van den vonnisse, meynende hij soulse ialen 

 sterven van honghere. Aldus was in desen sleenwachter 

 rechl ende onlfermenisse. Dil wijf hadde een dochler die 

 hi consente van den sleenwachter quam visenteren haer 

 naoeder; mer altoeshij betasle en besochle der(l) dochter 

 of si yel tetene brochte haer moeder; iweicke hy ghen lijt 

 bevinden en consle. Nochtan en slerf die voerseide moeder 

 niel ende bUîef allées levende ende ghesont; int welcke 

 die sleenwachter hadde grool wonder. Eens hi wachte 

 ende sach dal die dochter gaf le sugen haer moeder, ende 

 voede die mellen melke van haren borsien, ende hieilse 

 aiso le live. Ais den sleenwachter dal sach, hi seit den 

 rechler, ende als die rechler dal wisle ende mercte die 

 ontfermherticheil van der dochler, hi hadde grote onlfer- 

 menisse op dese Iwe wiven ende scoulse beide quilen ende 

 dese ontsiaen los ende vri. Dit scijnt leghen nature dal 

 die dochler der (2) moeder soghen soude, mer hel is wel 

 natuerlyck dat hel kint sal minnen vader ende moeder. 

 (Hoofdsluk XXXIIJ.) 



(1) Hs. Thott : die. 



(2) Hs. Thott : die. 



