( 194) 



Dionysius van Syracusen. 



Valerius seil dat aile dal vole van Cicilien begheerden 

 den dool van haren coninc, eenen lyran dye ghehelen was 

 Danijs, vvtghenomen een wijf, die badt aile dage om sijn 

 langhe lijf. Dese coninc wisle dat aile ivolc sijn dool 

 begheerde sonder dit wijf aliène, ende dal si dicke gode 

 bal om syn langhe leven; ende dese coninck hadde groot 

 verwonderen van desen wyve, wanl hi hair noyl doechl 

 ghedaen en hadde dal hi wisle. Ende hierom onlboet hij 

 dyl wijf voer hem, ende vraechde haer wal sy hierraede 

 meende. Twijf antwoerde ende seide : hère coninc, ic ben 

 een oui wijf ende mi ghedencl van ianghen lyden. Ic 

 hoerde seggen in mine ioncheiden rainen ouders dal u 

 ouders quael ende ongherechtich waren, ende kende 

 uwen ouden vader die een seer quael mensche was, ende 

 hoerde dal segghen dal hi quader geweest hadde dan 

 yemanl van sinen ouders; ende daerbi bade ic gode om sijn 

 dool. Ende hel gheviel alsoe oec dal hij starf, dies ic blide 

 was. Ende doe worl coninck daerna sijn sone, u vader, 

 ende waerl vêle quader ende ongherechligher dan syn 

 vader was; ende ic badl inl gelijke om sijn dool. Ende 

 tgeviel dal hi slerf, en nu ist rycke comen op n, ende ghi 

 syl coninc ende sidy onghelijc quader ende ongherechliger 

 dan II vader was. Nu sien ic wel dal u gheslachle, daer 

 ghij of comen syl, ergherl van persone toi persoenen ;ende 

 is le vermoen dal dese régule voerl sal ghaen, soe dat u 

 nacomelinghe quader wordeo sellen dan ghij sijt; ende 

 daerom bidde ic gode omdal ghi lange leven soudet. Als 

 dese quade coninck ende lyran dil hoerde, hi bekende dat 

 si waer seyde ende werl seer bescaempl van synder quael- 

 heil. Dit was die eersle scaemple die hi oyl hadde van 



