{ 178) 

 legicn, vrijheden ende coslumen des lanls i> moeten 

 t-erbiedigen. — Dan, na een warme aanbeveling der een- 

 drachl, wordl beloond « dat de rechler sculdich is sijn 

 gheselle te hoeden dal hi niet en doe saken die hem 

 oneerlic sijn », dal de oudere rechlers den jongeren raad 

 moelen geven, dal aile rechlers moelen « bescaemt sijn 

 van misdaet » en ook niel « aiso ontfermhertich dat dal 

 rechl daerbi afler blivel ». Verder verneraen wij een en 

 ander over de « goederlierenheil en lijdsaemheil der 

 rechlers », bel « scuwen van wreelheden ende gram- 

 scap D, hoezeer zij behoeven le wezen « pacient ende 

 gedoechsamich van herlen » en hoe zij ook behoeven 

 « vvel heelen ende secreel sijn in haren rade ende dat niet 

 segghen ghenen menschen die leven, noch haer wiven 

 noch haer kinderen d. Daarna komen de « lelleren van 

 cerlificacien » lersprake; men zal ze van de hand niet 

 wijzen, < doch niel en sa! geschien om daerop te funderen, 

 vonnissen te wijsen sonder le hebben ander gheluyghe- 

 nissen » ; ook < en sal men funderen noch vvijsen eenich 

 vonnis op waninghe, want meininghe is dal bedrieghelicste 

 dinc dat wesen mach ». 



Onder de zaken die den rechlers voorgeschreven wor- 

 den, vinden wij nog dal zij nooil mogen vergeten dat zij 

 zelven aan zwakheden onderhevig zijn, en daaroni behooren 

 voor anderen loegevend le wezen, dal schiilden maken hun 

 niel geoorloofd is, want hel zou schande zijn « indien sij 

 haer eyghen schull niel en belaelden ». Zorgvuldig moeten 

 zij waken over a tgoel dal in sequester, of in beseitinge of 

 arresleringe is » en bel « geven daerl loebehoerl ». Einde- 

 lijk moeten zij aile pogingen lot omkooperij welen te 

 vveerstaan en ook niet a te milde of tecostelicsyn »,want 



