( 172 ) 



IV. 



Het werkje is, even als hel Schaakspel, in vier tleelen 

 gesplilsl; hel eerste, bevallende « tmotijf ende die waer- 

 omme dat dit boeck ghemaecl is » en hel laalste a die con- 

 cliisie ende die siulinghe », lellen elk slechls een enkel 

 hoofdslnk; hel tweede heeft voor onderwerp « tcaelspel 

 gheeslelic le bringhen ter verslandenissen van iuslicien t 

 en lelt er 2t ; en het derde, dat handell « van den doech- 

 den ende proprieleylen die de rechlers scuidich sijn le 

 hebben », heefl er 26. 



I. 1. De schrijver had als vriend « een goeden ridder » 

 die plachl te zeggen <r niet voer weidoen ende blide sijn ». 

 Eens a in ledicheyden wesende » dachl hij over dit 

 gezegde en besiool a le maken op 'l voergenoemde woerl 

 een gheestelicken sin, oversiende dat in dil voerscreven 

 woerl sijn twe delen : weidoen ende blide sijn ». Hij vroeg 

 zijii vriend hoe deze zich meest verblijdde en kreeg len 

 antwoord dat hij a om die beste lijlcorlinghe ende ora 

 den meesten oerhaer van sinen lichaem ende verblidenisse 

 van sinen sinnen hadde raeesl ghenoechl in tspel van 

 caetsen;wanl van caelsene quame nye vêle discoerts of 

 onruste ende men maecl daermede goede langhen adem 

 ende gheringlie leden, » Op de andere vraag : « hoe hi 

 mochte wel doen ende verdienen ende doen len orbare 

 van sijnder sielen » werd geanlwoord dat hem 'l ge- 

 schiksie middel daartoe scheen « aen te nemen, te bemin- 

 nen ende le vorderen iuslicie ende gherechlicheil >• 



