( 428 ) 



B daarentegen, schrijver der verhandeling Sine labor..., 

 heeft, zontler de minste wijsgeerige bespiegeling , maar 

 flink doortastend, al dusdanig gehaspel kort en goed ont- 

 ward, op bladz. 54, II e deel. 



In zijn tweede hoofdstuk handelt A over taon en klem- 

 toon. Hier vvordt vvederom vcel bespiegeld, met grooten 

 omhaal van woorden en nultelooze uilleggingen. Ten 

 bewijze dat het accent eene syllabe quanlileit bijzet, — wat 

 onwaar is! — beweert hij dat de klemtoon opdesyllaben 

 langer doet stil liouden en ze langeren dunr geeft (bl 17). 

 Hij schijnt het woord qualiteit niet te willen; hier althans 

 niet. Uit zijne redenering zon volgen dat eene korte sylbe 

 door het accent lang wordt; b. v. in wanhopig ware wan 

 kort, doch in wanhoop wierde zij lot ivaan verlengd. Dit 

 tweede hoofdstuk, met al zijn icijsgeerige, muziekale en 

 œsthelische gronden , strekt alléén ten bewijze dat er 

 klemtoon bestaat en op welke deelen der woorden die 

 valt... In zijn Voorbericht rekende A het ongepast een 

 leesboek over metiïek te schrijven : hier echter weidl hij 

 over klemtoon uit, iets dat zelfs niet hoeft aangeroerd, 

 tenzij juist in eene prosodie! 



B handelde wijzer le dien opzichte. In diens sludie komen 

 geene gerekle uilweidingen voor : zôô slreng en beknopt 

 mogelijk houdl hij zich op practisch lerrein. Zelfs in zijne 

 lnleiding verklaart hij zich opzeltelijk te hebben onl- 

 houden van het noodeloos betvvisten en afbreken van 

 vroeger vooruilgezetle regels en systemen, thans reeds 

 der vergelelheid prijs gegeven of die eerlang in 't vergeet- 

 boek zullen raken. 



A houdt zich verder onledig met het betwisten der bewe- 

 ring « dat er geen pyrrichisch woord in 'l nederlandsch 

 bestaat »; iets wat B eenvoudig aanneemt, zonder daaraan 



