( 4-29 ) 



veel belang le hechlen ; zich bepalcnd bij de opmerking 

 dat « de poëtische laal bel gebruik verbiedl van woorden, 

 wier onbeslemdbeid en onbeduidendbcid lot zells in bunne 

 onzekere sylbenwaarde doorslraall ». (2 e deel, bl. 41.) 



A irekl nu andermaal le velde legen het onderscheid 

 lusschen rhythmische en me Irise fie verzen. Schijnl bem 

 zulk ondersebeid een doorn in 'l oog, bel belel hem ecbter 

 niet al dadelijk eene hoogsl bespiegelende vergelijking le 

 maken tusschen hel Nevelingenvers en den hexameler ; 

 daarbij gewagende van zes slagen,heffingen, met of zonder 

 tusschenplaatsing van loonlooze sylben. Dichter J. Van 

 Droogenbroeck handelde evenzoo op bladz. 6 van zijn 

 booger aangehaald Overzicht; nemende Lachmanns 

 beschouwingen tôt grondslag van zijn slelsel. In 1874 

 kon dit niet anders. Thans ecbter, nu Werner Bahn zijn 

 boek over hel Nevelingenlied in het liebt zond (1), is 

 Lachmann's slelsel in de schaduw gesteld. Ware Habn 

 aan A bekend geweest, hij hadde ingezien datzijne verge- 

 lijking geene reden van beslaan had. Reeds in zijne Ein- 

 leitung breekl Habn 'i systeem van Lachmann al. 



In zijn derde iioofdstuk bespreekt A de geschiedenis 

 der metrische oniwikkeling bij de Grieken. 'l Verbaal 

 daarvan is voorzeker merkvvaardig, doch... aan Gevaert's 

 Histoire et théorie de la musique de f antiquité ontleend. 

 't Zij hier aangemerkt dat mededinger B dit werk niet 

 aanhaalt, zich bepalende de verschillende schema's door 

 muzieknoten aan te geven. Deze noteering versebilt met 

 die van Gevaert, daar hij zich niet Cens bedienl van ver- 

 lengde noten; maar zich slreng houdt aan een tweeledig 



(1) Werner Hahn, Das Niebelungenlied. Stuttgart. \V. Speinaun. 



