( 430 ) 



stelsel : zich behelpentle met maatvvisselingen, orgelpunten 

 en tijdteekens. — Hij doet zulks, devvijl, zijns oordeels, de 

 rhythmiek der moderne muziek niet geheel en al met de 

 rhytlimiek der antieken overeensteml. De uitlegging vvelke 

 B geeft van hetverschijnsel van beklemtoondefcor/esylben, 

 en dezer plaatsing op hooger betoonde korte noten, is in 

 elk geval aanneembaar, al onlbreekt hier het bewijs dat 

 zulks wel inderdaad bij de antieken zoo bestond. 



Van het door M. Millier vooruilgezet princiep dat bij 

 de antieken het accent zooveel mogelijk tegen de quan- 

 titeit wordt gesteld en aïs eene schoonheid van 't vers 

 gold, dâàrvan houdt A al zeer weinig rekening. Vast 

 daarom keurt hij de stijgende spondœën, als vervanging 

 der dactylen, in nederlandsche verzen af. 



B daarentegen schreef eene bijzondere studie over dit 

 verschijnsel, om, van daar uit, op het accent in de neder- 

 landsche taal te vvijzen. 



A vergelijkt grieksche en nederlandsche maten : deze 

 laatsten gekozen onder gevvone verzen, volgens het accent 

 gebouwd, en waarin dus van quantiteit of qualiteit weinig 

 rekening wordt gehouden, lenzij voor de rhylhmische 

 vers-beweging; en alleenlijk voor den iambischen trimeter, 

 die, naar 't voorbeeld van Vondel, nu en dan m het 

 alexandrijn voorkomt. 



Vervolgens neemt A eenige liederschema's op, door 

 andere nederlandsche dichters gebruikt, zonder éditer de 

 antieken daarbij te noemen. Hij haalt nogmaals Van Droo- 

 t/enbroeck's Overzicht aan ; doch wacht zich wel van diens 

 méthode te reppen, gebruikt ter voorslelling dier schemata 

 (bladz. 28 en vlgg. van 't Overzicht). 



A rigt verder op een nieuvv zijne lans tegen eenen wind- 

 molen : het dichten op fransche rnaat. Hij maakt zich de 



