; 456 ) 



In Vlaauiscli-Belgiè' haddcn, sinds Dauizonberg's me- 

 trische voorschriften, reeds enkele diehters zich, met goed 

 gevolg zoo al niet met gansch onberispelijke volmaaklheid. 

 op metro-rhythmiek toegelegd. In Holland daarenlegen, 

 — C. Vosmaer lofï'elijk uitgezonderd, — heeft Kinker's 

 lijvig-ingewïkkelde Verhandeling, en méér nog diens zoo- 

 genoemde metrisch horlende en stootende hexameters, 

 legen 't door hem geprezen dichlgenre sclirik en alkeer 

 ingeboezemd. Dit gaat zoo verre dat, nog heden — onbe- 

 kend maakt onbemind ! — zelfs vêle geleerden onder onzo 

 Noorderbroeders den van rijm ontblooten metriscben 

 versbouw eenvoudig voor proza aanzien. 



Laatstgenoemden uit hunne dwaling te wekken; tevens 

 anderen, met de bumaniora minder vertroinvd, bel op 

 onze dicbtkunst toegepaste stelsel der anlieken , doel- 

 matig beknopt, maar ook klaar en leerrijk, genietbaar 

 voor te dragen ; zoodoende bet verwikkeld benevelde van 

 vroegere stelsels en daaruilvloeijende misvonnde voor- 

 beelden, op te helderen ; lusl en bekwaambeid tôt zeli- 

 beoelening eener gezonde sylbenmeling op le wekken : 

 vvelke beider ons onderworpen Verhandelingen beanl- 

 woordt aan die vereiscblen? 



Voorzeker niet die van A, waarvan de zwakke zijde 

 vooral in diens min goedgekozen uitgangspunt doorslraall. 

 Vandaar voor hem dat onmogelijke, niet om le beweren, 

 maar om te bewijzen dat onze metriek op dezelfde gronden 

 als de grieksche berust. Hij vermeidt zicb in niilteloos 

 gerekte bespiegelingen en uitweidingen ; in overvloedig 

 aanbalen van scbrijvers; in belvvistingen van kleinigheden; 

 verdiepl zich in eene ongelukkige poging om accent- en 

 rhylhmische verzen met metrische te versmelten ; in de 

 poging tôt vergelijking ûeshejameters met bel Nevelingen- 

 vers, 't geen sinds de uitgave van W. Hahn's Nevelingen- 





