( 459 ; 



tlappot'l de M, il 'illeimt, deuxième coutmi**aire. 



« Ons goacht Medelid, de Heer Nolet <le Branvvere van 

 Steeland, geeft ecne zoo volledige ontleding der tvvee inge- 

 zondcn verhandelingen dat hel mij niet noodig schijnt er 

 op weêr le komen. Ik sluit mij insgelijks aan bij de alge- 

 meene beoordeeling van M. Nolel over de twee verhande- 

 lingen, en bij zijn besluit. 



Dit wil niel zoggen dat ik de meening bijtreed volgens 

 vvelke de griekscbe melriek op onze tegenwoordigc neder- 

 landsche taal loepasselijk is. Volgens mijn gevoelen was de 

 griekscbe rylhmiek, alléén door de metriek, dat is, door de 

 sylbenmeling bebeerschl, en heeft hel griekscbe accent 

 (dat van onzen nederlandschen klemtoon in vvezen zeer 

 verscbillend schijnt geweest te zijn) waarschijnlijk op de 

 mélodie invloed gehad, maar hel had met de rylhmiek in 

 't geheel of ten deele niets te doen. Onze leyemuoordige 

 nederlandsche taal daarenlegen is geheel door den klem- 

 toon bebeerschl, en deze klemtoon is zonder de minsle 

 betrekking met de tijdmaal, met hel verkorle of gerekte 

 uitspreken der sylben. Maar al le vaak wordt bij ons vol- 

 komen of onvolkomen klank der klinkers verward met 

 lengte en kortheid der sylben. In andere woorden, indien 

 de metrische rylhmiek past aan de natnur der oude klas- 

 sieke lalen, schijnl mij de naluur onzer tegenwoordige 

 nederlandsche taal alléén «cce»Mythmiek le dulden. Doch 

 hel geldt hier niet het princiep te bespivken, maar le 

 beslissen over de betrekkelijke waarde der verhandelingen, 

 die op de gestelde vraag zijn ingezonden. En, ondrr dit 

 opzicht, schijnl mij de verhandeling B (Sine labor...) verre 

 de andere le overtreffen; en hoevvel ik betreur het nitmun- 

 tend werk van Gevaert over de oude muziek er niet één- 

 maal aangehaald te zien, acbt ik nochtans met M. Nolet de 



