( 440 ) 



verhandeling B alleszins waard met de goude médaille 

 hekroond te worden. » 



« Uvve derde commissaris sluit zich insgelijks aan bij het 

 algemeen oordeel van den Heer Nolet de Brauwere van 

 Steeland, alhoewel hij deszelfs kriliek van de in aile geval 

 verdienstelijke en stellig zeer goed geschrevene verhande- 

 ling A als te scherp aanziet. 



Hij meent ook met den heer Willems le moeten belreu- 

 ren dat de schrijver der verhandeling B het voorlreffelijk 

 werk van Gevaert over de oudc muziek stehelmalig over 

 het hoofd heeft gezien : men kan immers niel veronder- 

 slellen dat dit werk hem zou onbekend gehleven zijn. 



Dat syslematischdoodzwijgen vaneen der uilmunlendsle 

 gewrochlen onzer vaderlandsche litteratuur is niet alleen 

 betreurenswaardig, maar zelfs eenigzins belachelijk. Ove- 

 rigens, indiende schrijver het werk van Gevaert had willen 

 raadplegen, zoude hij niet in de grove dwaling vervallen 

 zijn het accent der oude lalen gelijk le stellen met de 

 toonverhefïing in de muziek. Wat Gevaert daaromtrent 

 zegl in zijn tweede deel, bladzijde 99, is doorslaande. 



Ook wat den rhylhmus betreft en deszelfs verhouding 

 lot bel melrum, zou de schrijver der verhandeling B zich 

 veel holdere begrippen gevormd hebben indien hij het werk 

 van Gevaert bestudeerd had. » 



Comme suite aux conclusions favorables de ces trois 

 rapports, la Classe procède à l'ouverture du billet cacheté 

 qui accompagne le mémoire n° 2 : M. J. Van Drogen- 

 broeck, premier commis au Ministère de l'Agriculture, 

 est proclamé lauréat. 



