( 641 ) 

 chcvad, li(( It men slechlsde eersle IcUergreoi); helzelfde 

 i;cl(H \oo\' jour fro II w en coninc\ licl wooni ridder \\or(\i 

 hijna immcr sicchis bij niiikkl ((.ncr K iiilgedrukl; de 

 lcller{;rep|) cr, z<owfl midden iii de Nvoordcn als in den 

 uilgang,wordlvaakdooreen soorl van accent c vcrvangen; 

 cen saiiipnlr(kliingj«le(lven ver\angl ook soms andere lol- 

 lers, zoo als ra en sprac, dal spc gesclircvcn wordl; ende 

 wordl hijna inimer en gesclireseii, enz. Deze verkorlingen 

 ineenden wij niel le moelen behoiiden, len einde hcl lezen 

 van liet stuk gemakkelijker le maken. 



Eenvoimiglieid van spelling heslaal hier even weinig aïs 

 in de ovcrigc middehiederlandsche handschriflen : meer- 

 malen sfaal o of oo voor oc, en i voor ie [tiiodi = iiweti, 

 inoel gij ; vuor=^voer; so en soe; hir en liicr)\ nu eens 

 heefl men daer, dan weder dar\ nu nemmer, dan nemer, 

 menglien en menrjen (menig), gi en rjhi, Itacr en liar, heefl 

 eu heft, ersten en ierslen, scindi en sendi, berounesse, 

 berouicenesse en berowenesse. enz, enz. Eenheid van spel- 

 ling, verhuiging of vervoeging hehhen wij in onze uitgave 

 niet gepoogd lot stand le brengen. Geene veiandering, 

 hoe goring ook, hebben wij liieromlrent in den tcksl 

 gehrachl; wij achllen bel roekeloos iels aan de Iczing van 

 bel bandscbriri le wijzigen. Slecbls daar waar V klaarblij- 

 kelijk de plaals inneemt van W, namelijk in sverde, ive 

 vrochfcn, vollon, versvareii, enz., hehhen wij duidelijk- 

 beidsbalve de W liersleld. 



Zelfs bandtaslelijke misgrepen van den schrijver of 

 afschrijver en kennelijk hedorven plaalsen hebben wij 

 geliiten zoo als zij in bel handschrifl voorkomen. Een paar 

 malen hebben wij in eene nota het een of ander toi bel 

 hersteilen der ware lezing voorgeslagen. De punclualie is 

 van ons. 



