( (m ) 



Die ic mach cndc die ic cao. ' 



Mctticn iinin si dioii odi'l nian 



Ilovcsclilike bidci- iiuiit ; 



Endc die bodc natn orlof le h:iiit 



Endc vocr tsiiicii fiorc wcdcr. 



Mijn lier Walewcin j^iiic silUn neder 



Bidcr joncfrouweii ton selvcn slonden. 



Ten irsten seleiisc licii bccomlrn 



Ondcriingc van goder miiinc. 



Hi seide te liare ton ijegimic. 



Dat hi haer vrient cnde riddcre ware, 



Bcidc stillc endc oppcnbare, 



Endc soiid wcscn al sijn Icvcn. 



Die joncfrouwc hccft hem wcdcr gegeveri 



Sulke taie die was bequame. 



Si haddc van liovcschcit groten namc. 



Ecn riddere es conien biiincn dien, 



Ende heeft heren Walewcine cusscnsicn 



Die joncfrouwc, ende hi verkindcnc dacr. 



Walewcine, ende maecte gerocchle daer nacr. 



Lancelot, boek II, v. 38613-38680. 

 Fragment II, v. i-GO. 



Vcrsehes bloels cnc tranc. 

 Van dien sperc, na minen wane. 

 Es vorscrevcn ende vorseget : 

 Een conincrike dat verre leget, 

 Dat rike van Logrcs es gênant, 

 Dat w'ilen was dcr hcidcnc lant, 

 Sal biden sperc al sijn testort. 

 Dat spere, daer gi af licbt gehort, 

 Sal hcr Walcwein sokcn varcn. 

 Occ sal hi sekeren ende swareii 

 SÉRIE, TOME XX. 44 



