( 555 ) 



Proponebat secundo quod oninia que nobis apparent sunl (1) 

 simulacra et sicut sompnia, ita quod (2) non simus ccrli de 

 existencia alicujus roi (5). Et ad hoc sic arguebat : 



Nulli virtuli, cui apparct aliquid quod est apparencia lan- 

 1091. tuni, credendum est quod ita sit in re, nisi alia virtus hoc 

 dijudicet. 



Et hoc probatur dupliciter : 



Primo, quia virtus nata decipi circa aliqiia de illis certitu- 

 dineni non facit. AHtcr sic : quia cuni aliquid apparet sensu! 

 (|uod est apparencia tantum, non creditur hoc esse apparencia 

 nisi per aham virtulem hoc dijudicantem. Ergo eciam non 

 credetur sensui quod res fuerit quod apparet nisi alia virtus 

 hoc dijuchcet. 



Accipiatur ergo hee major quod nulH virluli, cui apparet 

 aliquid quod est apparencia tantum, credendum est quod ita 

 sit in rc, nisi alia virtus hoc dijudicet. Sed cuilibet sensui 

 apparct aliquid quod est ai)parencia tantum, non tantum dor- 

 iniendo sed eciam vigilando, ergo nulli sensui credendum est 

 quod ita sit in re sicut apparet, sed nec virtuli superiori, quia 

 omnis cerliludo est per sensum. Conclusiones enim creduntur 

 proplcr j)rincipia et sunt principia per sensum, ita quod, si 

 non habenuis certitudinem existencie alicujus rei per sensum, 

 neque eciam peraliam virtutem. 



Postea, de nulla rc judicatur ununi quin inveniatur judicans 

 contrarium. Qua rationc ergo erit in re sicut uni apparet 

 eadem racione sicut alii; et ciim non possit esse simul in re 

 illud quod utrique apparet, quod apparet erit apparencia 

 tantum, quod si dicas quod non equali racione credendum est 

 vigilanti et dormienti, nec sano et intlrmo, nec sapienti et 

 insipienti. Eadem racione arguitur: nullus enim apparet alicui 



(1) Ici commence une ligne citée par M. Le Clerc. 



(2) In quibiis (M. Le Clerc). 



(ô) Fin de celle citation de M. Le Clerc. 



2""* SÏ^.RIE , TOME \LV. 24 



