( 350 ) 



citer , ergo non est Deus. Probatio antecedenlis est quia 

 primum est antc quod nihil; si igitiir nihil est ante primiira, 

 non erit aliquicl siiupliciter primum. 



Poslca, Dciis, si sit, est cns pcr se vd per aliud. 



Perse, non, cum nihil sit sui causa in aliquo gencre cause. 



Pcr aliud, non , quia lune causam haberet sui esse, et sic 

 Deus non esscl. 



Postea, inteWigcntia non dcpcndet ex aliquo extrinseco quod 

 sit sui causa, ad cujus non esse sequatur ejus non esse; Dcum 

 ergo non habet inlclligentia et idem eciam potest argui de 

 corpore celcsti. 



Si lamen esset Deus, esset istorum causa sicut et aliorum; 

 inlelligeiitia enim in sui natura caret potenlia ad non esse, cum 

 sit forma pura.Aut, si materiam habeat, non nisi sue forme 

 propriam; ita quod intelligentia non potest non esse, non 

 tantimi quia causam habeat talcm, scd quia in natura sua est 

 talis quod si non est ci polcnlia ad non esse, quocuraque 

 extrinseco non existentc, non idco non crit. 



Et itcrum, nihil potest se ipsum desercre, vel illud quod est 

 F» lOG". ci proprium; scd , si intelligentia fierel non cns, oporlerct 

 quod idem desercrct se ipsum aut materia formam sibi pro- 

 priam, accipiens oppositum forme, ad quod non crat in polcn- 

 tia. Ex quo sic arguitur : illud quod possibile est ex extrinseco 

 est possibile, vel naturam habet possibilis et a destructione 

 continenlis, quod non est possibile; vel naturam non habet 

 possibilis perextrinsecumaliquod, vel perdefeclum extrinseci, 

 non habet naturam possibilis. Intelligentiam autem esse est 

 taie, quia non videtur dependere ex aliquo ad cujus non esse 

 ipsam non esse sequatur. 



Postea, illud quod habet naturam impossibilis, eciam conlra- 

 dictoria implicanlis,ficrinon potest per aliquodextrinsecum vel 

 per dcfeclum extrinseci; scd intelligentiam non esse aliquid in 

 rerum natura est impossibile, conlradictionem implicans, cum 

 deratione inteliigenlie sit ut sit ens in rerum natura simpli- 



