( 511 ) 



Gcfolterd door dcn drift om clk gchcim te wctcn , 

 Vcrhicf ik de oogen stout naar d'oopncn hcmcltrans; 

 Als meester heb ik dan de diepstc kunst bczctcn, 

 Maar mijne zielc vicl , de Boozc vergt haar thans. 



Air. 



't Is volbracht! ach, ten einde is mijn strcvcn , 

 En het duister verdooft mijn gezichtj 

 Mijne macht wordt vernietigd, verdrevcn 

 Als een droom die in H ceuwige zwicht. . . . 

 gcrccht ! ô bestraffcnde licht ! 



wee! wclk ccn akelig lijden, 



Ik waande me machtig als God ! 



En dorst zijne grootheid bestrijden 



En hield zijne mildheid len spot, 

 't Is volbracht! ach, ten einde ismijn streven, 

 En het duister verdooft mijn gezicht; 

 Mijne macht wordt vernietigd, verdreven 



Als een droom die in 't ceuwige zwicht 



gerccht! ô bestraffcnde licht! 



Trio. 



GOEDE GEEST. 



Faust, nog is geen hoop verloren, 

 Aanroep den Heer, Hij zal u hooren , 



En nimmer voelt ge zijne straf 



Verjaag den hoogmoed uit uw herte, 



Ja, buig uw hoofd in rouw en smertc 



II ij zendt u troost en zegcn af. 



FAUST. 



Helaas ! kon ik terug het aardschc levcn winnen ! 



BOOZE GEEST. 



Neen, Faust, het is voorbij ; de twijfel kwelt uw' zinnen, 

 Door uwen kcnnisdorst zijt gij aan 't kwaad verpand. 



