( 695 ) 



Jnstrumentaal des middels. 



Wij vinden den instrumentaal des middels nog menig- 

 vuldig in het enkelvoud zonder voorzetsei gebruikt in het 

 Oudhoogdiiitsch, bel Oudnoordsch, het Angelsaksisch en 

 het Oudsaksisch. Wanneer men later de kracht van den 

 instrumentaal had vergeten, zette men het voorzetsei mith, 

 mid, mit, met, vôdr het substantief of het voornaamwoord, 

 die echter nog eenen tijd lang den eigenaardigen uitgang 

 van dezen naamval behielden, totdat eindeiijkdeze uitgang 

 door dien van den datiefgeheel werd vervangen. HetNeder- 

 landsch heeft den instrumentaal des middels slechts behou- 

 den in de oude bijwoorden wi, wie, wied[e)wijs en de 

 bijwoorden hoe en zoo (Middelnederlandsch so, soe), en de 

 als bijwoorden gebruikte ie en de, di, die. 



Wi, wiE, met de beteekenis van op welke wijze is de 

 instrumentaal van het vragend voornaamwoord ivie, Go- 

 thisch hvas, Angelsaksisch hva, Oudfriesch hva, Oud- 

 saksisch hwe eu Oudnederlandsch hue of unie, dat ook wel 

 eens in eenen relatieven zin werd gebezigd : 



Ooc segghen die propheten, 



Dat Golder werell heefl verheten, 



Menich jaer hier te voren, 



Dat eeu man soude sijn gheboren, 



Met miraclen ende ic weel wi. 



i. V. Mabrlànt, Alexander , il , ^08. 



Wi seggict hem , ic segge mi commer. 

 Ferguut, 46. 



Die eersle, segghic di wel icie 

 Men die ziele versiaet dare. 



J. V. BoENDALE , Die X plaghen ;uitgeg. door 

 Snellaerl), 385. 



