(697) 



Het bijwoord zoo, Oudnedeiiandsch sô, Middelneder- 

 landsch so, soe, stemt overoen met den Golhischen instru- 

 mentaal sve, sva, welke beiden, evenals bij ons zoo, nog 

 alleen als bijwoorden werden gebruikt. Die instrumen- 

 taal is, gelijk wij reeds hooger zegden, in het Gothische 

 svaleiks, Oudnederlandsche suHk, Middelnederlandsch selc 

 versmolten. Wij vinden hem ook nog in het Gothische 

 svalauds (zoo groot, zoo veel). 



Je, je, ye, instrumentaal van het pronomen demonstra- 

 (ivum i (Golhisch is), dat in het iMiddehiederlandsch nog 

 slechts als encliticum achter de werkwoorden voorkomt 

 {fjeefli, geeftEM, (jeeftEi^), wordt als het Latijnsche eo vddr 

 eenen comparatief gebruikt : 



Ende daeit je lanc so mère. 



J. V. Maerlant , Wap. MartiJ7i (uilgeg. door 

 E. Verwijs) , 4. 



So maken die heren een gespan 

 Om dogel, ie lanc so mère. 



Id., Verkeerde fVapen Martijn , 90. 



Ende claghdeu ie lanc zo mère. 



J. V. BoENDALE, Dev Leheïi Spiegh., I, 131. 



Die men daer hoort, ye lanc zo mee. 



Id., ibid., I, SI. 



So daelde Romen ye lanc zo mère. 



Id., ibid., 1 , 134. 



In ie lanc so mère is lanc geen stellende, maar een ver- 

 gelijkende trap, waarvan de kenmerkende comparatief- 

 uitgang, evenals bij min en de onde comparatieven ivers 

 (erger), bat en 6e^(beter), is weggevallen.De comparatieve 

 beteekenis ging echter niet verioren. 



In het Middebîederlandsch bestaat nog een ander ie, 

 dat niets gemeens heeft met den vdor den comparatief ge- 



2""^ SÉRIE, TOME XXXVIII. 45 



