( 699 ) 



Diemeer was hi grau ende ont. 

 Ibid., 52. 



Dimer \\\\A\ nerenstelike, 



le sal u wel behendelike 



Dien raet doen, dal soe u gorde. 



Ihid., 132. 



Diemeer verghevict u nlet das, 

 Dal gijs noch suit trecken achler. 

 Ibid., 251. 



In de varianlen van den Parthonopeiis ontmoeten wij 

 twee maal het woord dember : 



Dember was si vêle onvroet das, 

 Wat hi meende ende wie hi was. 



195 



En 



Die vrouwe heeft sijn weddegenomen, 

 Dember en heeft si niet vernonien, 

 Door welke sake hij hare gaf. 



196. 



Dit dember heeft denzelfden zin als diemeer. Het is sa- 

 mengesleld uit den instrumentaal de, di of die, met em- 

 ber, hetwelk voortkomt van ie-meer, emmer, ember (het 

 latere immer), met verandering van m in b achler eene m, 

 geiijk dit meermaais geschiedt. le in iemer is hier niet te 

 verwarren met den instrumentaal , welken wij in ie laii/j 

 so meer hebben onlmoet : ie in iemeer koml overeini met 

 het Golhisch aiv, het Oudhoogduitsche èo, het Oudneder- 

 landsche io , in den zin van allijd, steeds. 



Toen men in de bel, de meer, ie lanrj en dergeiijke uit- 

 drukkingen de kracht van den instrumentaal niet meer 

 gevoelde, maakte men van de le en van ie hoe , en later 

 voegde men nog ter versierking van te erden genilief r/^.v 

 voor : niet te min, des niet te min; te bêler, des te belcr; 

 te meer, des te meer. 



