( 702 ) 



landsche Psalmen van den tijd van Karel den Grootekomt 

 het niede voor : daar Iiiidt hel Oit; doch de twee vrouwe- 

 lijke zelfslandige naamwoorden hebben in de taal van die 

 Psalmen geenen bijzonderen vonn voor den inslrumentaal, 

 die met den datief is samengesmolten : Mendiât him mit 

 bevungon, exullate ei cum tiemore (Ps. 2, \\)\ bit stim- 

 mon mînere te Gode riep ik, voce mea ad Deuni clamavi 

 (Ps. 3, 4). 



Het Middelnederlandsclî hceft den instrumentaal met 

 het voorzetsel bet behonden; doch siechts met het voor- 

 naamwoord aile : 



Maer des en doewi niel al bed aile. 



Parthonofjeus vati liloys , 260. 



Die bisschop en was niet gewone, 

 Van liem le welene al bed aile. 



Der Yslorien Bloeme,:ifi. 



Waiil hi ons allen heeft gemaecl 

 Ende weder verlosl van den vaile, 

 Dieu \vi vielen aile bed aile. 



Ibid., 97. 



Ende en wiste albedalle niel wat dit bediede (Bijbel van 

 1477, 1, Sam. XX, 59). — Mer Anna sprac in haer herte 

 ende aliène ruerden haer lippen ende men hoerde haer 

 stemme albedalle niel {Ibid., I, 1o). 



Ende si en belen albedalle niot in Israhel, daller lijf- 

 tochle toebehoorde {Ibid., Richl.,YI, 4). 



Soe en verloren wi niel aile bedalle {Ibid., Sam. XXV, 

 15). 



Ende niemant al bedalle en slac jegen hem (Richt. 

 XV1II,7). 



Nog andere voorzelsels wordcn met den instrumentaal 

 aangelroffen. 



