( 706 ) 



Bedif so sijn sij aile gheest. 



Id., ibid., I, SI. 



Bedij haer werke die sijn ries. 



lD.,t6îd., I, 213. 



Later regeerde bi, be den datief, welke ook in de andere 

 govallen de plaats van den instrumentaal innam , en begon 

 men bedien te spellen. De afschrijvers onzer oude gedich- 

 ten corrigeerden , volgens zij Avaanden , getrouw de oor- 

 spronkelijke tekslen en veranderden bedi , bedie in bedien. 

 Te wi, twi. 



Evenals du in het Gothisch met den instrumentaal hve 

 voorkomt, zoo vinden wij in onze taal te met ivi verbon- 

 den. Gewoonlijk smeit het voorzetsel met tvi tôt twi samen : 



Ay mi , wel sondich man , te wi, 

 Ay mi, twi wordic je geboren? 



Theophilus (1858), 2G. 



Twi tormenl hine met slagiien. 



J. v.MiEBLiNT, Wapen Marlijn , 10. 



En ghi, cursout, twi ne sprecli niet? 



Parlhonopeus van Bloys, 251. 



En zoo op duizend andere plaatsen, bij al onze Middel- 

 nederlandsche schrijvers. 



Het voorzetsel tote, tôt , schijnt ons samengetrokken uit 

 lo the,\n het Gothisch duthe. Oorspronkelijk eene bijwoor- 

 delijke sanienstelling , moet bel later als voorzetsel zijn 

 gebruikt, en eindelijk de e hebben verloren , en tôt zijn 

 gespeld. 



De instrumentaal in de plaats van den locatief. 



Zoomin in het Gothisch, het Oudhoogduitsch, het An- 

 gclsaksisch, het Oudnoordsch, als in het Oudsaksisch vindt 

 men eenen bijzonderen vorm voor den locatief. Reeds zeer 



