( 292 ) 



TORQUATO TASSO'S DOOD. 



(40 april 1595, in Iiet Rloostcr van S^-^-OnupIire. ) 



Ook heden nog. 



(TSCHAURA.) 



Tasso, Alleen in 2:iJ7ie celle. 



Zoo is dan weer een bange nacht voorbij j 



Het zoete licht verrijst, de vogel zingt , 



De bloem ontluikt, de dauwe druipt — en zacht 



Beroert de morgenwind het frissche loof 



Hoc aangenaam, niet waar? Ik voel het nog 

 Daar, in mijn hart, dat, o ! zoo lang, zoo lang 

 Niets meer gevoeld heeft dan de smert! 

 Hoe treffend schoon ! Mijn brckend ooge wil 

 Nog eens ronddwalen ovcr u, natuur, 

 Gelijk de matte hand van 't veege wicht 



Nog rondtast op de lieve raoederborst 



Z66 woei mij ook de araandelbloesemgeur 

 Toen ik mijn stanzen voorlas, — en ik haar 

 Voor de eerste maal aanschouwde. 



Ook heden nog zie ik u daar, 

 Stil luistrend op mijn zangen, 

 Te midden uwer vrouwenschaar 

 Met tranen op de wangen! 

 Uw blik, zoo edcl on zoo zoet, 

 Wat drong hij diep in mijn gemoed; 

 — Ach hadde ik nimmer hem ontmoet, 

 Eieonora ! 

 {Klokken Itiiden te Metten.) 



