( 226 ) 



Enlen coniuc dien sere verdochte : 

 V Om al tgoet dal Elegast brochle 

 Haddi daer niel gestaen, 



Hadt na sinen wille mogen gaen, 

 35 So sere was hi ververt, 



Hi vragede waer hi hadde gemeert. 



Elegast seide : hi en mochs niet : 



Bi al dat God ie leveu liet ! 



Hets wonder dat mijn herte niene brect 

 40 Van den rouwe diere in stect; 



Sone brect si nemmermeer 



No dor rouwe no dor zeer, 



Des benic seker te voren ; 



Si hevet nu so groten toren. 

 43 Gheselle, seit hi, dits gereide, 



Daer ic hedeneer af seide : 



En so goet en so scoene 



Onder Gode van den troène , 



Dit bout ; en ic sal weder gaen 

 50 Egg' sijn hoef af slaen 



Of doet steken met enen knive, 



Daer hi leet bi sinen wive. 



Dan liet ic niet om al tgoet 



Dat die werelt binnen bout , 

 55 En ic sal weder keren sciere. 



Doen bemaenden de (sic, L die) coninc diere 



Datti hem seide dor welke sake 



Hi so sere ware tongemake : 



Ya, en sidi gans en gesont, 

 60 Enhebt wel X. G. pont, 



Ent ghereide daer ghi om ginct? 

 Ay! Hère, hets al ander dinc 

 Dat mire herten sere deert .... 



