( MO ) 

 APPENDICES. 



N° 1. 



Philippo Casteliae Principi Archiduci Austriae. 



Non puto te latere, Inclyte ac magnanime Princeps,quam 

 acerbo dolore affectus, incomparabilem jacturam fecerim : 

 insperata videlicet nimiiimque matura morte R"' D"' Bisontin! , 

 fratris nostri pientissimi. Quippe qui a teneris (utaiunt) ungui- 

 culis utroque me parente orbatum, atque annos jam aliquot 

 procul a pâtria rei literariae operam navantem, non modo fratris 

 loco duxerit, verum unicopro filiolo semper habuit, tractavit, 

 fovit. Adeo qiiidem ut secundum te unum Principem domi- 

 num meum beneficentissimum, illc nobis in posterum alte- 

 rum asylum firmumque praesidium futurus esset, ut cujus 

 salute ac incolumitate tota et spes nostra penderet. Qui quura 

 jam (heu heu) malignantibus fatis, pauperculo mihi adeo 

 praemature humanis ademptus sit, profecto jam totus profun- 

 dissimo dolori prorsus succumbens, me miserum olim desola- 

 tissimumque perpetuo luclu conficerem , nisi ab eo proposito 

 experta prius quam cognita (qua afflictos fermeque consternâ- 

 tes relevare soles) pietas nos tua deterreret. Quamobrem, in- 

 dulgentissime ac clementissime Princeps, quum tu Superis 

 bene faventibus unus nobis supersis, qui non tam auctoritate 

 possis, quam vel innata clementia debeas, nostris tam plane 

 fessis ac prope labentibus rébus succurrere. Facprecor, oro, 

 obtestor, ut pleno (quod aiunt) cornu, cumulatissime assequar. 

 Id quod de peculiari pietate ac exuberanti tua gratia favoreque 

 praesentaneo nostra sibi spes jamdudum pollicetur. Ad quod 

 ita efficiendum si accepta hujusmodi gravissima calamitas 

 nostra te forsan haud moveat : illud saltem ad hoc accédât, 

 recordatio videlicet ac memoria fratris nostri. Qui (ut extcra 



