( ^li ) 



ejiis in te mérita obiter praeteream) pro augendo confirmando 

 tuendoque Imperio tuo, nec laboribus ullis pepercisset, nec 

 mori, si qua res uigeret, recusasset. Vale interea Princeps illus- 

 trissime. 



N» 2. 



Ad COLLEGIUM DIVAE GUDULAE BrUXELLENSIS. 



Si unquam ad pias lacrymas moestissimumque luctum, 

 veliemens suorum desiderium quempiam moverit : Ego jam lo- 

 tus in flebiles gemitus luctusque perpetuos ruere inprimis, ac 

 procumbere debeo. Maxime quum hoc idenlidem me faeere, 

 pietas non lam suadeat liumana, quara vel necessitudo imperet 

 fraterna. Ereptum equidem mihi invida jam morte proh dolor 

 video , sacerrimum illum ac nunquam obliterandae memoriae 

 Bisontinum Archipraesulcm, fratrem pientissimum. A quo ego 

 (modo illi pcr crudelia fata licuisset) ultra ea quae fratri a 

 fratre debenlur officia , etiam studiorum nostrorum uberrima 

 assequutus essem prœmia. Quac quidem jam nobis sublata, 

 pariterque cum co erepla omnino forent, nisi insignis illa in 

 me beneficentia, vestraque in defunctum fratrem gratitudo, 

 nostrae tam grandi occurrisset calamitati. Quippe ubi primum 

 pientissimi fratris tristissijnum mortis accepistis nuntium;con- 

 gregati omnes ex industria consulturi quemnam potissimum 

 in illius subrogarctis locum; subito omnes incredibili ani- 

 morum consensu , manibus ut aiunt , pedibusque in eandem 

 euntes senlentiam, vestra in me absentem tulistis vota, emi- 

 sistis suffragia. Dignum me obiter ac idoneum censentes, qui 

 hoc incomparabili beneficio, studium in me propensissimum 

 vestrorum non tam sentirem, quam reipsa curaulatissime 

 experirer. Quo uno beneficio, quid per Deos immortales vel 

 jucundius nobis, vel nostris accedere votis optabilius poterat, 

 quam nunc hoc in honcstissimo consortio, vcstroquc sacro- 



