( 413 ) 



natui, sed uni magis studuimus pictati. Quae amore inprimis 

 caritate et gralitudine concomitata, haud usquara morata est 

 lenocinia verborum, sententias, coloresque rhetorum. Quin 

 satius viribus confisa suis, id quod voluit et potuit fratri dc- 

 mortuo impendit. Hoc in offîcio anxia magis et sollicita, quo- 

 modo re ipsa pia esset,quamquod eleganter aut diserte diceret. 

 Plus sibi laudis statuens etmeriti,hac liberali et obvia praesta- 

 lione olïicii, quam in plausibili ostentatione affeclatae eloquen- 

 tiae. Quae sanè (etsi alias semper) tum maxime explodenda 

 venit, quando pietas ipsa surgeiis , causam suam dicit, amor 

 pérorât, gratitudo adstipulatur , illam solum adornans opère 

 et fide, non accito sermone aut eloquii dulcedine. Mentes ho- 

 minumque alTectus longe malens pie syncoere {sic) monere, 

 quam hujusmodi auriura delinimentis immorari diutius. Solum 

 candore, puritate, et simplicitate sua contenta, nihil elata, 

 nulli injuria, nemini odiosa, omnibus amabilis, ac aeque 

 cbara,utpote de Deo, patria, parentibus amicis, necessariis 

 jamdudum optime et praeclare mérita. Unde jure meritoque 

 omnium sibi tulit puncta, et suffragia meruit. Quod quum 

 itasit, boc te unum candide Lector inprimis obteslatum velim, 

 hoec qualiacunque sint, eo perlegas candore, qua exarata 

 sunt pietate. Quibus si quid aut desit (ut vereor) quod desi- 

 deres: aut occurrat quod minus probes : id totura qualecunque 

 fuerit, ipsi condones pietati. Quando longe maluerit hoc unum 

 subire discrimen, quam in defunctum fratrem de se bene me- 

 ritum haud fuisse pium. Interea belliss. Vale. Haec nostra, 

 qualiacunque sint, boni consule... 



DIstIchoa. 



Non haec Caslalidum sacro de fonte sororuni: 

 Fralerna poilus de pielate fluunt. 



Non vos eloquium euro , dulcesque Camoenas, 

 In fratrem modo sim gratus et usque pius. 



