( 416 ) 



indubitatum Christi Vicarium, in hoc augustissimo throno sc- 

 dentein, de more veneraturi. Qiiôd si id serius ac decuit : non 

 Inde profectiim esse tibi persuadeas, quod bac in re, aut negli- 

 gentior caeteris Cbristianis Principibus, aut buic Sacrae Sedi 

 minus dévolus fuerit Rex noster Serenissimus. Quo nescio an 

 aeque quisquam, certe nemo magis est ei addictus. Sed contra, 

 qui negotiis non tam arduis, quam vel prorsus necessariis inte- 

 rea distractus exliterit, quae in aliud tcmpus, non sine et suo 

 et suorura periculo difFerri poterant. Quippe ubi prinium istius 

 divinae vocationis tuae jucundissimuni nuntium increbuit, 

 nondum biennalem illanij triumphalemque Hyspaniaruin (sic), 

 Galliarum et Gernianiae peragrationem absolverat. In qua Gallos 

 Hyspanis saevo bello dissidentes, pacis legibus confoederavit. 

 Inde autem vixdum reversum atque in Galliis adhuc agentem 

 valetudo, et ea fere laetalis excepit. Mox (ut sunt niala, quibus- 

 dam quasi ansulis sese continentia) sequuta est, immatura illa 

 et inopinata mors parentis suae Clarissimae Hyspaniarura 

 Reginae. Post haec Sicambrorum oborla defcctio, alio Regium 

 animum abduxit, pacilicasque ejus manus armavit ad bellum. 

 Gui gercndo hactenus fuit occupatissimus. Haec inquam, Bealis- 

 sime Pater, aliaque urgentissima ncgotia hucusque sunt remo- 

 rala adventum. Gui credas , quaeso, tantum addi(um affectus 

 et devotionis , quantum praeter opinionem accesserit tempo- 

 ris. Quam tamen devotionem nolim , tua Sanclitas sterili ora- 

 tionc mea expUcandam, expectet. Quin salius exislimet (id 

 quod est) tam meo animo verba déesse, quam vel animus ipsi 

 rei deest. Dicam tamen de ea non nihil : inde laudibus aliquot 

 tuis summalim decursis (ut conmiisso Legationis munere de- 

 fungamur) Sanctitatem tuam ultronca obedientia vcnera- 

 bimur. 



Quaeobsecro, tu Beatissiinc Pater, vosque firmissumi Rei 

 Christianac Gardines, ut solclis, benignis accipiatis auribus. 

 Atque ut saepe aliis, ita nunc inihi lioc in celeberrinio coetu 

 verba facturo cstote faciles. Quandoquidem hoc orandi munus 



