( 42i ) 



benefactorum coiiscientia fretus, ne idquidem agnoscis, quod 

 nemo non praedicat. Qiiare tandem receptui canens, finem 

 faciam orationi. Si modo (qiia potissimum causa hue venimus) 

 deraandatam nobis obedientiam Regio nominis praestiteri- 

 mus. Catholicus itaque Castellae Rex Philippus, una cum 

 conjuge Serenissiraa, liberisque dulcissimis, le Ju]i II, uni- 

 cum coelestis Regni clavigerum, te certum sanctorum Evange- 

 liorum interprétera agnoscit, te legilimum Pétri successoreni 

 profitetur, Jesu Christi in terris vices gerentem. Quamobrem 

 non modo omnes fortunas, opes, viresque suas (quae jam- 

 pridem tua sunt), verum semet totum offert atque dicat. 

 Et denique quicquid id est, quo obedientia Romano Ponlifici 

 débita, cumulatissime praestari potest. Quod si serius id quam 

 decuit, non ejus voluntati (alioquin obsequentissimae) sed 

 temporum adscribatur conditioni. Quam, precatur, tandem 

 benignus, haud aegre admittas. Nosque ejus hic personam 

 gerentcs identidem precamur, tuis iis sanclissimis pedibus 

 supplicitcr advoluti. Rcliquum est, Deum Optimum Maximum 

 communibus votis obtestemur, Pontificatum istum f tibi faus- 

 tum, Rei christianae ulilem, et sibi gratum administres. Dixi. 



N» 5. 



MaXIMïLIANO CAESARl DICTA, IN ReGIA BrUXELLENSI. 



Regia illa, immo satius Caesarea idque augustissima Majestas 

 tua, Rex invicte prout victoriosissime, quae inter caeteras illas 

 heroicas suas ac prope divinas animi dotes, alios quosvis 

 Reges, non secus tum facilitate tum clementia ac mansuelu- 

 dine, quam vel aut fortitudine aut magnanimitate praecellit, 

 non minorera illius nunc conveniendae coraraque alloquendae 

 potcstatera facit, quara et visendac et salulandac Serenitatis 



