( 423 ) 



N" 6. 



OrATIO GaROLO CaSTELLAE PRINCIPI ADVENTANTl DICTA PRO CLERO 

 MECHLINTENSI. 



Advenis tandem loties desideratus, loties olim votis (idqiie 

 urgenlissimis) jaradudum expetitus, Jucundissime Princeps, 

 tuorum hodie desideria, spes, vota, expectationes abunde leva- 

 luriis. Advenis inquam, ab ipso iramortali Deo nobis non so- 

 luni datus; caeterum (qiiod longe beatius fortunatius est) tôt 

 tantis (quae te ardentissime manent) florentissimis regnis, pro- 

 vinciis, nationibus, gcntibus, terra mari imperaturus. Quae 

 quidem oranes, hiijiis obeundi principatus lui felicissimis aus- 

 piciis, eo enixius gratulantur, quanto te olim propension et 

 pietate coliint, et antiquiori jam fide excipiunt. In quorum 

 Albo, adventanti tibi nunc obvius occurrit, laetabundus hic 

 psallentium chorus, candidatus Clerus, universus Ordo eccle- 

 siasticus : destinatum Te suum Principem, patriae paren- 

 tem,dclitias generis humani, libertatis suae vindicem , laetis 

 animis, festivissimis gratulationibus (ut par est) excepturus. 

 Sub cujus justitiae asylo , atque rectissimi imperii modera- 

 mine aequissimo agens, possit olim profligatis rerum turbini- 

 bus, secura pace, Deo ac religioni, alacrius, expeditius, 

 Iranquiilius vacare. Quod tandem Te sic praestiturum, procul 

 dubio pollicenlur ingenita pietas, innata bonitas, avita illa 

 (qua es a teneris irabutus) Religio tua, illa scilicet, cujus pccu- 

 liari in Rem christianam signilicationc, Divi illi heroes, inclyti 

 majores lui, pulchcrrimam illam singularemque Catholico- 

 rum Principum nomenclaturam, sunt haud injuria jam pridem 

 sorliti. Quam incomparabilen Religionem , ita a majoribus 

 usque, in Te unura eumulatissime transfusam, Dévolus hic 

 Clerus sperat, Te imperanle , lecum quoque ex aequo impe- 

 raturam. Quo fil, hinc sibi facile persuadeat, sua omnia (quibus 



