( 427 ) 



qucnti devotissimi Cleri , et splendido tôt Principum Proce- 

 rumque ordine, arrectis omnium auribus, sanctos monitus 

 doclrinae tuae salutiferae haurienlibus. Quae quidem Home- 

 lia, utinam (prout te facturum receperas) in lilteras foret re- 

 lata. Qua maxime bic doctiorum turba, non dicam ego, tam 

 alla, etsi anhelanti, nondum tamen attingenti, vebiti coelesti 

 cibo satiati, terrestrium rerum faraem deponerent, et aquam 

 salutarcm, e perenni fonte, ore plenissimo haurirent. Qiiod ut 

 adhuc demum sic praestes, te obnixius obtestaraur. Quando 

 quidem hoc ita praestando, non solum abs te superstitibus,sed 

 quod longe pientius est, consultum erit et posteris. Quos vel 

 hoc uno iramortali beneficio, haud mediocriter deraereberis : 

 adeo ut ex hoc te, quum pie vixisse, tum pia docuisse arguent. 

 Quo uno ab omnibus expetendo testimonio qui ornati exliterint, 

 tum primum pergloriam aeternum vivent, ubi exuta bac um- 

 bratili momenlanea vita, humanis adcmpti fuerint. Inlcrea 

 vale. 



N- 9. 



JaCOBO FaBRO StAPULENSI PHILOSOPHO. 



Intermissam diutinam banc nostram ad te scriptioncm, 

 satius aliquando quam nunquam (vel bac brevi laconica) 

 resartiendam duxi ; praesertim oblata bac tabellarii occasione : 

 cujus fides tam olim tibi spectata quam integritas jamdudiim 

 mihi cognita, facile coram aperiet pietatem in te meam, 

 simul et visendi tui cupiditatem incredibilem. Utpote nil 

 magis in votis ducens , quam te dulciter amplectendo , anli- 

 quae nostrae, nunquam obliterandae consueludinis adhuc 

 meminisse, scilicet hic tecum in aedibus Buslidiis, tam tuis 

 ac raeis; quid meis? quin magis tuis : quas studiosorum 

 omnium litlcratorum (id quorum Albo lu unus occurris 



