( o8o ) 



scquiiuur, asccndit nostra dcprecalio; descendit Dei miseri- 

 eordia; inia est terra, altum est cocliim; Altissimus tameii 

 hominem summissius oraiitem exaiidit. Hujus ego eiini tam 

 magni muneris aliqua ex sanctis [)atribus collegerim, aliqiia 

 vcro assidua exercitationc, in hoc sacro coelu et intra caslis- 

 sima claustra sanctarum nionialium noctes atque dies, ex" imo 

 pectore Deum orantium tibi dixerim : Quac pro Tua Celsitu- 

 dine praccipue, quae nostri pars raaxima est, ardenti studio 

 pie efîunduntur, ac vehementi animi cupiditate ad coelum 

 mittuntur, ut idcirco tam raagno principi in subditos benigno, 

 in omnes clemcnti, cujus cor regium in manu Dei est, istas 

 vigilias, i)arvos labores nuncupare, aequum esse judicarim, 

 et eo magis cum Sancti Didici vitam scriplam, regum maximo 

 pairi luo invictissimo superioî'ihus annis dicaverim, dcfecisse 

 mihi videbar, si Celsitudini Tuae hoc opusculum non dedicarem 

 orationis plénum, et auspieacissimum te principura omnium 

 acternum decus, iniperium Occeano et famam astris termina- 

 turum. Vale. 



Ex regali coenobio Santae Clarae Neapoli idibusnovembris, 

 anno salutis MDXCIIII. 



Tuae Amplissimae Celsitudinis soror 

 et humilissima ancilla, 



JOANNA AUSTRIA. 



(MS. intitulé De oratione Tractatus, à la Biblio- 

 thèque nationale, à Naples.) 



N" XI. 

 Lettre de Philippe II au comte d'Olivares, vice-roi de Xaples. 



Illustre conde de Olivares, nuestro visorey y capitan gê- 

 nerai, ya sabeis que esta en Xâpoles su hija de don Juan mi 

 hcrmano, que aya gloria. Y aunque se que, llegado à quel 

 2""^ SÉRIE, TOME XXV. 59 



