Oxypetali Asclepiadacearum generis species novae sex Austro-americanae. 117 



e basi jam lata sensim dilatatae, lingulatao. usque 4 mm longae, circiter 

 2,5 mm latae, apice rotundatae et aliquantulum recurvatae, introrsum 

 dente apice longe libero, squamam saepe nonnihil superante munitae. 

 Gynostegium sessile, circiter 2,5 mm altum; appendices apicales anthe- 

 rarum ovato-ovales, circiter 1,2 mm longae, 0,8 mm latae, apice rotun- 

 datae. Retinaculum tenue, circiter 0,8 mm longum, apice truncatum v. 

 rotundato-truncatum, parte superiore subrectangulari, circiter 0,55 mm 

 longa, 0,25 — 0,3 mm lata, sat abrupte in partem inferiorem multo an- 

 gustiorem transeunte. Caudiculae subhorizontales, 0.18—0,2 mm longae, 

 dente 0,3 — 0,35 mm longo, apice recurvato, subacuto, longe libero, ceterum 

 ope membranae subhyalinae cum parte inferiore retinaculi conjuncto 

 munitae. Pollinia subrecta, oblonga, 0,65 — 0,7 mm longa, circiter 0,2 mm 

 crassa, utroque apice rotundata. Styli rostrum e basi sat crassa, bulbi- 

 formi sat repente attenuatum, fere usque ad basin bifidum, ramis fili- 

 formibus. ± divergentibus. usque 6 mm longis. 



Rio Grande do Sul: Cima da Serra, Boa Vista (in campis, 

 mense Jan. 1903, leg. Dr. J. Dutra no. 529). 



Affine 0. campestri Decaisne, abs quo differt indumento multo minus 

 evoluto, inflorescentiis folia longe superantibus, pedunculo pedicellisque 

 multo longioribus, lobis corollae patentibus. Corollae lobi secundum speci- 

 mina optime conservata dorso albi v. albido-viriduli (in O. campestri badii). 



Quoad habitum Asdepias arvensis Vellozo (a E)ecaisne ad 0. campestre 

 relata) in speciem nostram sat bene quadrat. Quum autem neque icon 

 neque descriptio ab auctore brasiliensi datae ad speciem certe recognos- 

 cendandam sufficiant, hoc nomen mea sententia'oblivioni tradendum est 

 (ut etiam A. mulücaulis Vellozo i). 



3. Oxypetalum uruguayense Malme, 1. c. p. 7. 



Herba perennis usque 20 cm alta. caudice brevi; caulis erectus. Sim- 

 plex, usque 2 mm crassus, pilis longis, patentissimis, mollibus, albidus 

 villosus V. subtomentosus, internodiis 1,5—2,5 cm longis. Folia erecto- 

 patentia, sat brevipetiolata (petiolo 2-4 mm longo), lanceolato-linearia, 

 4 — 5,5 cm longa, 4 — 7 mm, rarius usque 10 mm lata, basi rotundata, apice 

 acuta V. pauUulum acuminata, et supra et subtus subviridia et pilis longis, 

 sat crebris villosa, nervo mediane subtus ± emerso. Inflorescentiae extra- 

 axillares, alternae, sat multiflorae, umbellaeformes; pedunculus 1 — 2,5 cm 

 longus; pedicelli multo breviores, vulgo 4 — 6 mm longi, aeque ac pedun- 

 culus tomentoso-villosi, bracteis pedicello aequilongis. subfiiiformibus. 

 Calycis lobi e basi 1,25 — 1.5 mm lata sensim angustati, superne subflli- 



1) Quomodo cl. Dr. O. Kuntze hanc speciem omnino diibiam (iconem pes- 

 simam abscjue floribus) eandem esse ac 0- campestre Decaisne dicere et ob eam 

 lem nomen a Decaisne datum supprimere potucrit, mihi sane non patet. Item 

 valde mirum videtur, quod Kuntze 0. parviflorum Fournier aliam speciem esse 

 ac 0. parviflorum Decaisne contenderit, quum Fournier specimen orig. Decais- 

 neanum viderit et, adjectis tantum speciminibus Sellowianis, descripserit. In 

 descriptionibus nulla differentia momenti gravioris adest. 0. parviflorum Fournier 

 contra omnino omisit 0. Kuntze. 



