\QQ Vermischte neue Diagnosen. 



bus, intus pilosis; corollis mediocribus (diam. 2.5 cm), citrinis. extus 

 tomentelJis. intus ± glabrescentibus et dense punctulatis: filamentorum 

 inaequalium lana albida. antherae filamentis duplo circiter breviores; ca])- 

 sula ovoidea, glabrata. 



Habitat in Albaniu inque Macedonia. In declivibus prope Ueskueb 

 (Ed. Formanek 1891 [exemplaria in lierb. Dris. de Borbäs]): 1893 ibidem 

 semina hujus plantae legit et in horto suo plantas educavit cl. Dr. 

 Georgius Di eck zoeschensis. Formam simplicem prope Malo Ridzo Mace- 

 doniae legit Pormänek 1899 (exempl. in herbario Dris. de Horbäs). 



Proximum Verbasco Lagnro F. et M.. a ijuo dift'ert inflorescentia ± ra- 

 mosa, indumento alieno, parciore (e. gr. calyces non occultante), tloribus 

 multo minoribus, calyces tantum duplo superantibus, bractearum forma. 

 A Ve)'b. au^irali Schrad. (V. phlomoide auct.. non L.) difiert colore herbae 

 albicanti. floribus minoribus, tomento haud crasso, flocco partis superioris 

 plantae florendi tempore deciduo. bractearum tenerrimarum. glabratarum 

 forma singulari. calycum lobis extus glabratis, etc. A Verb, buigarico 

 Velen. foliis non acute dentatis, nee demum viridibus. a V. crenatifolio 

 Boiss. habitu, foliorum forma ac indumento, foliis caulinis mediis haud 

 decurrentibus etc. procul distat. a V. thracko Velen. quocum bractearum 

 forma convenit. indumento. foliorum forma, bractearum calycumque indu- 

 mento etc. differt. a V. niveo Ten. quocum solum foliorum forma convenit, 

 fere omnibus characteribus abhorret. 



25. Erigeron uniffonis L. vai'. glabrescens Rikli in Ber. Schweiz. Bot. 

 Ges. Bern XIV (1904), p. 130. 



Involucrum ± glabrescens usque omnino glabrum. 



Zerstreut, öfters unter der Normalform, scheint Jedoch stellenweise 

 ziemlich häufig und ganz konstant zu sein (Graubünden, Gotthardgebiet, 

 Wallis, Berner Oberland, Oberwaiden, Alpsteingebiet). 



26. Erigeron unifiorm L. var. neglectiformis Rikli. 1. c. p. 130. 

 Planta robusta luxurians. Caulis crassus rigidulus. adscendens. 



10 — 20 cm altus; folia caulina 4 — 8, capitulum magnum 1,8—2,7 cm 

 latum. Habitu E. neglecto Kerner proximus, sed sine floribus 9 filiformi- 

 bus; (litfert praeterea caule curvato-adscendente plerumque haud rubes- 

 cente et tloribus radii pallidioribus: interdum capitula 2 — 3. 



Wildheuplanggen und Urwiesen der höheren Gebirgslagen der Schweiz. 



27. Erigeron alpinus L. subsp. igpicus S. Beck var. gracllis (Tavel in- 

 ed.) Rikli. 1. c. p. 132. 



Planta tenera atque tenuis 8—15 cm alta. Praeclara caulibus tenui- 

 bus. teneris, gracilibus et foliis angustis, longelanceolatis, in petiolum 

 imprimis tenuem contractis. e basi enascentibus. Folia caulina parva, 

 saepius fere squamaeformia. Plerumque monocephalum capitulo parvo 

 1.2 — 1,6 cm lato. 



Graubünden: Puschlav (Brockmann); Daves (v. Tavel); Ofenpass- 

 gruppe (Brunies). — Wallis: Hauptsächlich in den südlichen Tälern. 



