134 DECANDRIA. Pentag. 



ast multo rarlus. — Herba saturate virens, caulibus 



saepe purpurascentibus , in /3 pallidior, plerumque ob 



partium viscositatera undique inquinata ; folia quara in 



praecedente angustiora, acutiora; pedunculi ineequales, 



calyce fere duplo triplove iongiores; petala calycem 



paulura superantia , apice bipartita ; capsula parum in- 



curvata; semi.ia rugosa. — Hae sunt verae, siqua cl. 



Smithio iides est tribuenda, Linnaei plantae. Es cog- 



nominibus autem male congruis ab immortali rei her- 



bariae statore eis adscriptis praecipue confusiones or- 



tae sunt, quibus illas obrutas videmus. Quod enim 



Cerastium vulgatum laudavit, apud nos, sicut alibi, 



nequaquam vulgatum, vel immo e pluribus Germaniae 



reglonibus exul * esse videtur; quod vero viscosum 



nuncupavit, saepius pilis omnino eglandulosis obsitum, 



rarius viscidum occurrit. Inde C. viscosi vainetas 



vulgatissima eglandulosa pro C. vulgato, varietas glan- 



dulosa pro C. viscoso, verum autem C. vulgatum aliis 



nominibus (glomerati J7ta«ZZ. , ovalis Pers.), ceu di- 



versae species, ab autoribus enumerantur. Magistris 



vero scicntiae relinquendum, quid in hac synonjmorum 



angustia faciendum sit. 



566» C. seniidecanclrum. L. P. 9. W. 5. 



Q. 4 — 6. In qrvis, aggeribus siccis et muris ubi- 

 que copiose. — Planta plerumque vix digitalis , undi- 

 que hirsuta, pilis superioribus glanduliferis ; stamina 

 saepius 5 ; petala apice inciso - emarginata, caljcem vix 

 superantia; capsula elongata incurva; semina fulva, 

 granulata, compressa. Variat in cultis fertilioribus 

 caulibus spithamaeis, petalis calyce subbrevioribus, 

 apice oblique truncatis , bi-vel tridcntatis. — Haec, 

 quae descriptioni cl. Sinithii ex omni numero respon- 

 det, diversa videtur esse ab illa , quam cl. a Schlech' 

 tendal in flor. Berol. sub hoc titulo descripsJt , cuique 

 pctala profunde bipartita tribuit. 



